Mimmo Locasciulli — L'uomo del venerdì songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'uomo del venerdì" van Mimmo Locasciulli.
Songteksten
Risuona la campana raccoglie i suoi frammenti
Ricompone la figura l’uomo del Venerdì
Nei vicoli deserti ombre vestite a festa
Aspettano l’esplosione che certo non tarderà
Una carrozza d’oro compare per incanto
Mille cavalli alati vengono giù dal cielo
Le mura del manicomio diventano la corte
Le celle d’isolamento una reggia senza fine
La mente scomunicata trova la via d’uscita
È l’ora di un miserabile diventato re E il re cammino fiero vuoto del suo passato
Vive di quel presente che s'è creato lui
Nei vicoli deserti ombre vestite a festa
Contano alla rovescia i minuti del Venerdì
E cantano le dame i buffoni e i cavalieri
L’inno senza freno alla gloria del padrone
Padrone della vita padrone della fede
Padrone dell’amore padrone della morte
Il tempo perde la dimensione
Di tutto l’universo il padrone è solo lui
Nei vicoli deserti ombre vestite a festa
Conoscono da sempre la storia del Venerdì
Se aspettano in silenzio ci deve essere una ragione
L’ora di Cenerentola non dura un’eternità
Le ombre vestite a festa riprendono la forma
E il conto alla rovescia finisce proprio lì
È un lampo l’esplosione e la mente si frantuma
Era di un miserabile per un istante solo re
Songtekstvertaling
Resoneert de bel verzamelt zijn fragmenten
Herbergt de man van vrijdag
In de verlaten steegjes schaduwen gekleed om te feesten
Ze wachten op de explosie die zeker niet zal vertragen
Een koets van goud verschijnt door betovering.
Duizend gevleugelde paarden komen uit de hemel
De muren van het asiel worden het Hof
De isolatiecellen een eindeloos Paleis
De geëxcommuniceerde geest vindt zijn weg naar buiten
Het is tijd voor een miserabele koning worden en de lege trotse reis koning van zijn verleden
Hij leeft van dat heden dat hij zichzelf schiep.
In de verlaten steegjes schaduwen gekleed om te feesten
Vrijdag tellen we terug
En de dames zingen de hansworsten en de Ridders
De ongebreidelde lofzang voor de heerlijkheid van de meester
Meester van het leven meester van het geloof
Meester van de liefde meester van de dood
Tijd verliest zijn grootte
Van het hele universum is de meester alleen hij
In de verlaten steegjes schaduwen gekleed om te feesten
Ze kennen de geschiedenis van vrijdag.
Als ze in stilte wachten, moet er een reden zijn.
De tijd van Assepoester duurt niet eeuwig.
De schaduw met feestkleding neemt weer vorm aan.
En het aftellen eindigt daar.
Het is een flits de explosie en de geest verbrijzelt
Hij was voor een oogenblik een ellendige koning.