Mimmo Locasciulli — L'Inganno Del Tempo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Inganno Del Tempo" van Mimmo Locasciulli.
Songteksten
Sarà che adesso frughiamo spesso dentro al passato
Come si fruga dentro un soffitto abbandonato
E un’emozione nascosta dentro una fotografia
Prende i contorni della tenerezza e della nostalgia
Così a volte si plana sul tempo
Che ha il sapore di miele e di vento
Sarà che adesso dietro lo specchio di una vita normale
Recita un tarlo che scava dentro e che ci fa star male
Ci si difende con gli occhi duri e la filosofia
Ma sotto sotto spinge più forte la malinconia
Così a volte si cede a qualcuno
Che ci porta a volare lontano
Ed è un mistero che ci conquista
Una domanda una risposta
Un punto di certezza
Ti senti fuori da un temporale
Intorno è tutto più speciale
Almeno per un po' è così
Sarà che adesso a pensarci bene stiamo un po' più attenti
A non lasciare posti vuoti ad essere presenti
A non gettare niente a prenderci qualcosa in più
Perché più cose abbiamo e meno ci sentiamo giù
Ma tutto quello che vedo e che sento
Forse è solo l’inganno del tempo
E penso a questo carnevale
Che lascia sempre tutto uguale
Mentre cambiamo noi
Lascia sempre tutto quanto come prima
La notte il giorno la mattina
E un’altra ruga in faccia
Ti lascia sempre più lontano
In qualche posto fuori mano
Dove è raro che ci passi mai
Qualcuno
Songtekstvertaling
Misschien graven we nu vaak in het verleden.
Hoe te graven in een verlaten plafond
En een emotie verborgen in een foto
Het neemt de contouren van gevoeligheid en nostalgie
Dus soms vlei je jezelf over tijd.
Dat smaakt naar honing en wind
Zal dat nu achter de spiegel van een normaal leven
Speel een worm die binnen graaft en ons ziek maakt
Je verdedigt jezelf met harde ogen en filosofie.
Maar beneden duwt de melancholie harder.
Dus soms geef je toe aan iemand
Dat brengt ons om weg te vliegen
En het is een mysterie dat ons overwint
Een vraag een antwoord
Een punt van zekerheid
Je voelt je uit een onweersbui
Alles is meer speciaal.
Tenminste voor een tijdje is het zo
Misschien zijn we nu wat voorzichtiger.
Laat geen lege stoelen achter om aanwezig te zijn
Om niets te gooien om iets extra ' s te krijgen.
Want hoe meer dingen we hebben en hoe minder we ons down voelen
Maar alles wat ik zie en voel
Misschien is het gewoon de misleiding van de tijd.
En ik denk aan deze kermis.
Dan blijft alles hetzelfde.
Als we veranderen
Laat altijd alles zoals voorheen achter.
De nacht de dag de ochtend
En nog een rimpel in het gezicht
Het houdt je steeds verder weg.
Ergens uit de hand gelopen
Waar het zeldzaam is dat ik er ooit doorheen ga
Iemand