Mimmo Locasciulli — Due ore songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Due ore" van Mimmo Locasciulli.

Songteksten

Sono due ore che camminiamo e non parliamo
C'è una parola che si è fermata nella gola
La notte si attacca sui muri
E a noi ci lascia scoperta la faccia e la paura
Ed io vorrei gridare aiuto chiamare qualcuno
Ma per le strade non c'è rimasto nessuno
E' un deserto di nebbia e di fumo
Continui a metterti le mani nelle tasche
Continui a morderti le labbra e ad aspettare
In questi momenti che fare
Io continuo a fumare fumare
E faccio finta di tirare calci ai sassi
E aggiusto il ritmo del mio passo sui tuoi passi
La notte comincia a gelare
E adesso siamo stranieri
Più lontani di ieri
Ci siamo trovati cambiati
Ci siamo svegliati invecchiati
E i giorni ci scappano avanti
E i minuti ci passano lenti
Stanno chiudendo i caffé
Non passano nemmeno un tassì
Si sentono passi lontani lontani
E' il rumore di questa città
O il fantasma di un giorno che passa e se ne va
E a tarda notte risalire sopra un treno
Con il bavero alzato e il cuore stretto in una mano
Domani che tempo farà

Songtekstvertaling

We lopen en praten al twee uur.
Er is een woord dat stopte in de keel
De nacht hangt aan de muren
En laten we het gezicht en de angst ontdekken
En Ik wil graag hulp roepen bel iemand
Maar op straat was er niemand meer.
Het is een woestijn van mist en rook
Steek je handen in je zakken.
Je blijft op je lippen bijten en wachten
Op zulke momenten wat te doen
Ik blijf roken.
En ik doe alsof ik tegen rotsen schop.
En ik pas het tempo van mijn stap op je stappen aan
De nacht begint te bevriezen.
En nu zijn we buitenlanders.
Verder weg dan gisteren.
We zijn veranderd.
We werden ouder.
And the days run on
En de minuten gaan langzaam
Ze sluiten de koffie.
Ze komen niet eens langs een taxi.
Ze voelen afstandelijke stappen.
Het is het lawaai van deze stad.
Of de geest van een dag die voorbij gaat en vertrekt
En ' s avonds laat ga je terug in de trein
Met de revers omhoog en het hart geklemd in één hand
Morgen hoe zal het weer zijn