Milk Coffee and Sugar — Croire en nous songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Croire en nous" van Milk Coffee and Sugar.
Songteksten
Société marchande, société d’marchandages
Où les restaurateurs turcs sont un peu marchands d’armes
J’suis la cible, torturé, j’rappe en sortant de l’asile
J’m'évade du nid et vole vers
Un marché de vers sous des cachets acides
Le spleen convoque mes larmes aux assises
Le procès est ouvert, ils ont sorti les revolvers
Veulent me forcer à oublier mes racines
Alors j’fais l’artiste et je les retrouve
Mes proches ont l’vertige, pourtant c’est l’underground qui me couvre
J’suis pas bien haut, j’suis pas bien habillé
Pourtant ce sont les livres qui me couvrent
J’crèche chez ma mère à trente ans
Un môme roi, c'était ça ou SDF à mi-temps
Indépendant, mais j’ai pas de parachute
Si j’saute dans leur système, j’perdrais mon but et ma lutte
Sans même avoir essayé, faire en sorte que mes textes paient le loyer
Pas assez libéral pour me faire soudoyer
Pas assez loyal envers moi-même pour ne pas travailler
Me revoilà plongeur, chauffeur-livreur
J’ai fais des études de lettres, j’devrais être professeur
Mais je tiens pas à enseigner l’aigreur
Dans des ZEP coincées entre meurtres et pleurs
Entre discrimination et victimisation
Entre ces mots bankables dans les flashs informations
Défaut de production, y a un bug dans mon disque
J’suis pas un mouton qui vote pour leur tête de liste
Chaussures en cuir, attaché case, v’là mon cercueil
Tous les jours, j’le vois qui circule
Tous les jours, près des tours à la Défense
Tous les jours, dans les hôtels-clubs en Casamence
Leur diable me guette en costard cravate, laptop dans la mallette
Non, pas envie de jouir de ce mal-être
Non, pas envie d’y céder ma quête
Ma grand-mère meurt sous les yeux d’vant ma famille
Qui n’la nourrit plus d’amour et crie à la famine
Individualisme à outrance, même chez les miens
J’rappe pour laver mon linge sale, nettoyer mes mains
M’en voulez pas, c’est moi l’franchouillard
A la fois nègre partout, à la fois nègre nulle part
C’est moi l’rigolo, c’est moi l’clown jamais sérieux
Ils sont dans l’brouillard, ceux qui croient en moi, mais j’les discerne
C’est vrai, j’aspire à un peu de paix, quand j’serai un vieux crooner
Juste un peu j’espère, parce que pour l’heure
J’ai la gangrène, le virus de la gorge pleine
Remplie des mes rimes lacrymo
Et si je vous gène…
C’est peut-être parce que j’vous aime
Vous ma famille, vous ma femme, vous mon public, vous, vous
Cette mélodie comme un bijou, comme mon coeur à genou
Entendez-vous mon pouls?
J’veux pas finir dominé comme la plupart
La paradis, c’est maintenant, c’est pas plus tard
J’suis l’petit peuple, moi
Le pauvre, le cancrelat, celui qui crève la bouche offerte
Quand les paroles ne pèsent pas, ma langue fait contrepoids
Parce que ma langue n’est pas de bois
Ma langue pour l’entendre, suffit pas d’un son
Entre les notes, ça chante la révolution
Non, non, pas celle-là, mais celle du papillon
Battre de l’aile et mourir à petits pas fuyants
Jusqu’ici la roue tourne comme l’horloge dans le vide
Deux mille ans et l’Afrique nourricière n’a rien dans le bide
Alors j’continue d’rêver et le rêve est réel
Pour le vivre, dans les restaurants turcs, je lave la vaisselle
Ca y est, on me resitue
L'économie vole mes rêves, la poésie me les restitue
Ca y est, on me resitue
L'économie vole mes rêves, la poésie…
Paroles rédigées et annotées par la communauté française de Rap Genius
Songtekstvertaling
Handelsonderneming, Handelsonderneming
Waar Turkse restauranthouders een beetje een wapenhandelaar zijn
Ik ben het doelwit, gemarteld, rappend op mijn weg uit het gesticht.
Ik ontsnap uit het nest en vlieg naar
Een markt voor wormen onder zure pillen
De milt roept mijn tranen op tot de stoelen.
Het proces is open, ze hebben de revolvers eruit gehaald.
Wil me dwingen om mijn wortels te vergeten
Dus ik ben een kunstenaar en ik vind ze weer
Mijn geliefden zijn duizelig, maar het is de ondergrondse die mij bedekt.
Ik ben niet high, ik ben niet goed gekleed.
Toch zijn het de boeken die mij dekken
Ik heb een baby bij mijn moeder toen ik dertig was.
Een kinderkoning, het was dat of een dakloze rusttijd.
Onafhankelijk, maar ik heb geen parachute.
Als ik in hun systeem Spring, verlies ik mijn doel en mijn gevecht.
Zonder het te hebben geprobeerd, laat mijn sms ' jes de huur betalen.
Niet liberaal genoeg om mij om te kopen.
Niet loyaal genoeg aan mezelf om niet te werken
Hier ben ik weer duiker, chauffeur-bezorger
Ik heb brieven gestudeerd, ik zou leraar moeten worden.
Maar Ik wil geen zuurheid leren.
In Zeps tussen moord en huilen
Tussen Discriminatie en slachtofferschap
Tussen deze bankbare woorden in de informatieflitsen
Productiefout, er zit een fout in mijn schijf
Ik ben geen schaap die stemt voor hun lijst leider.
Leren schoenen, stropdas, hier is mijn kist.
Elke dag zie ik het circuleren.
Elke dag, bij de torens tot de verdediging.
Elke dag, in hotels-clubs in Casamence
Hun duivel kijkt naar me in Pak Stropdas, laptop in aktetas
Nee, geen verlangen om van deze malaise te genieten.
Nee, Ik wil niet toegeven aan mijn zoektocht.
Mijn oma sterft voor de ogen van ijdelheid mijn familie
Die niet langer haar liefde voedt en schreeuwt om honger
Overmatig individualisme, zelfs onder mijn eigen
Ik rap om mijn vuile was te wassen, mijn handen schoon te maken.
Geef mij niet de schuld, ik ben de slechterik.
Beide nikker overal, beide nikker nergens
Ik ben de grappige, ik ben de nooit serieuze clown
Zij zijn in de mist, zij die in Mij geloven, maar ik herken hen
Dat klopt, Ik streef naar een beetje vrede, als ik een oude crooner ben
Een klein beetje hoop ik, want voor nu
Ik heb gangreen, het volledige keelvirus.
Gevuld met mijn traanrijmpjes
Wat als ik je pijn doe?…
Misschien omdat ik van je hou.
Jij bent mijn familie, jij mijn vrouw, jij mijn publiek, jij, jij
Deze melodie als een juweel, als mijn hart tot knie
Hoor je mijn pols?
Ik wil niet worden gedomineerd zoals de meeste
Het paradijs is nu, niet later.
Ik ben de kleine mensen, ik
De armen, de gangrelat, degene die sterft de mond aangeboden
Als woorden niet wegen, mijn taal tegenwicht
Omdat mijn tong niet van hout is.
Mijn tong om het te horen, niet alleen een geluid
Tussen de noten, zingt het de revolutie
Nee, niet die, maar die van de vlinder.
Flapperen met de vleugel en sterven met kleine sprongen en grenzen
Tot nu toe draait het wiel als de klok in een vacuüm
Tweeduizend jaar en het voeden van Afrika heeft niets in het vooruitzicht
Dus ik blijf dromen en de droom is echt
Om het te leven, in Turkse restaurants was ik de afwas
Dat is het, ik kom terug.
Economie steelt mijn dromen, poëzie geeft ze terug
Dat is het, ik kom terug.
Economie steelt mijn dromen, poëzie…
Teksten geschreven en geannoteerd door de Franse gemeenschap van Rap Genius