Miles Benjamin Anthony Robinson — Summer of Fear pt. 2 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Summer of Fear pt. 2" van Miles Benjamin Anthony Robinson.
Songteksten
It’s pretty hard to remember
How it felt back then
The sun never shines twice on the same skin
Kid you think that you’re climbing
But you’re just pulling down
You need so many things to walk around
Twenty days in December
Was all it took to decide
To kill the thing we’d cared to keep alive
Her body broke every daybreak
Spine ripped as she rose
She’s probaly still in some sick bed somewhere
Complaining about the pain I suppose
Oh and man what a drag
To be burdened with a bag
Of the brittle little bones of the dreams you had
When you find out
You’ll never have it as good
As the nothing you’ve had
You’re pretty good at forgiving
What hasn’t happend yet
I said, «knock knock»
(You)"Who's there?"
Who’s there?!
You said you’d NEVER forget
The only thing that you’re sure of
Is that you just can’t decide
One day you’re finally gonna fail at fooling yourself
That you’re living some kind of life
And you know that it’s a lie
Oh and man what a drag
To be burdened with a bag
Of the brittle little bones of the dreams you had
When you find out
You’ll never have it as good
As the nothing you’ve had
Oh and I do not believe
And I laugh as I grieve
And I blow out those bodies breathed in off the breeze
That Fall
When our friends fell as fast as the leaves
And it’s your Summer of Fear
Might last a month, day, a week
Or a whole damn year
Can you feel it drawing near?
In every port on every pier
Whispered in your ear
Can you hear it as you crawl?
Over writing on the wall
In every curtain every call
In your dormitory hall
Where all in is all in all
All in all is all in all is all in all in all is all is all in all
You’re pretty good at forgiving
What hasn’t happend yet
I said, «knock knock»
(You)"Who's there?"
Who’s there?!
You said you’d never forget
Songtekstvertaling
Het is moeilijk te onthouden.
Hoe het toen voelde.
De zon schijnt nooit twee keer op dezelfde huid.
Je denkt dat je klimt.
Maar je trekt gewoon neer
Je hebt zoveel dingen nodig om rond te lopen.
20 dagen in December
Was alles wat nodig was om te beslissen
Om het ding te doden dat we in leven wilden houden.
Haar lichaam brak elke dag.
Wervelkolom gescheurd toen ze opstond
Ze ligt waarschijnlijk nog ergens in een ziek bed.
Klagen over de pijn denk ik
Oh en man, wat een ellende.
Om te worden belast met een zak
Van de broze kleine botten van de dromen die je had
Als je erachter komt
Je zult het nooit zo goed hebben.
Als het niets dat je hebt gehad
Je bent vrij goed in vergeven.
Wat is er nog niet gebeurd?
Ik zei, " klop klop klop.»
Wie is daar?"
Wie is daar?!
Je zei dat je het nooit zou vergeten.
Het enige waar je zeker van bent
Is dat je gewoon niet kunt beslissen
Op een dag faal je eindelijk om jezelf voor de gek te houden.
Dat je een soort leven leidt
En je weet dat het een leugen is.
Oh en man, wat een ellende.
Om te worden belast met een zak
Van de broze kleine botten van de dromen die je had
Als je erachter komt
Je zult het nooit zo goed hebben.
Als het niets dat je hebt gehad
Oh and I do not believe
En ik lach terwijl ik treur
En ik blies die lichamen weg die ingeademd werden door de wind.
Die Val
Toen onze vrienden zo snel vielen als de bladeren
En het is jouw zomer van angst
Kan een maand duren, dag, een week
Of een heel jaar.
Voel je het naderen?
In elke haven op elke pier
Fluisterde in je oor
Hoor je het als je kruipt?
Over schrijven op de muur
In elk gordijn elke oproep
In uw slaapzaal
Waar alles in alles is
Alles in alles is alles in alles is alles in alles is alles in alles
Je bent vrij goed in vergeven.
Wat is er nog niet gebeurd?
Ik zei, " klop klop klop.»
Wie is daar?"
Wie is daar?!
Je zei dat je het nooit zou vergeten.