Михаил Анчаров — Цыганочка songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Цыганочка" van Михаил Анчаров.
Songteksten
Она была во всем права —
И даже в том, что сделала.
А он сидел, дышал едва,
И были губы белые.
И были черные глаза,
И были руки синие.
И были черные глаза
Пустынными пустынями.
Пустынный двор жестоких лет,
Пустырь, фонарь и улица.
И переулок, как скелет,
И дом подъездом жмурится.
И музыка ее шагов
Схлестнулась с подворотнею,
И музыка ее шагов —
Таблеткой приворотною.
И стала пятаком луна,
Подруга полумесяца,
Когда потом ушла она,
А он решил повеситься.
И шантажом гремела ночь,
Улыбочкой приправленным.
И шантажом гремела ночь,
И пустырем отравленным.
И лестью падала трава,
И местью встала выросшей.
И ото всех его бравад
Остался лишь пупырышек.
Сезон прошел, прошел другой —
И снова снег на паперти.
Сезон прошел, прошел другой —
Звенит бубенчик капелькой.
И заоконная метель,
И лампа — желтой дынею.
А он все пел, все пел, все пел,
Наказанный гордынею.
Наказан скупостью своей,
Устал себя оправдывать.
Наказан скупостью своей
И страхом перед правдою.
Устал считать улыбку злом,
А доброту-смущением.
Устал считать себя козлом
Любого отпущения.
Двенадцать падает.
Пора! Дорога в темень шастает.
Двенадцать падает. Пора!
Забудь меня, глазастого!
Songtekstvertaling
Ze had gelijk over alles. —
En zelfs in wat ik deed.
En hij zat daar, hij ademde nauwelijks.,
En er waren witte lippen.
En er waren zwarte ogen,
En er waren blauwe handen.
En er waren zwarte ogen
Verlaten woestijnen.
Een verlaten binnenplaats van wrede jaren,
Een leeg terrein, een straatlantaarn en een straat.
En de steeg, als een skelet,
En de huisingang squints.
En de muziek van haar voetstappen
Botste met de deuropening,
En de muziek van haar voetstappen —
Een liefdespil.
En de maan werd een stuiver,
Vriend van de halve maan,
Wanneer vertrok ze later?,
En hij besloot zichzelf op te hangen.
En chanteerde de nacht,
Gekruid met een glimlach.
En chanteerde de nacht,
En een vergiftigde woestenij.
En het gras werd vleiend,
En wraak is volwassen geworden.
En al zijn bravoure
Er was maar een puistje.
Een seizoen is voorbij, een ander is voorbij —
En weer sneeuw op de veranda.
Een seizoen is voorbij, een ander is voorbij —
De bel gaat als een druppel.
En een sneeuwstorm buiten het raam,
En de lamp-gele meloen.
En hij bleef zingen, zingen en zingen,
Gestraft door trots.
Gestraft door zijn hebzucht.,
Ik ben het zat om excuses te maken.
Gestraft door zijn hebzucht.
En angst voor de waarheid.
Moe van het denken dat een glimlach slecht is,
En vriendelijkheid-schaamte.
Ik ben het zat om te denken dat ik een klootzak ben.
Elk excuus.
Twaalf watervallen.
Het is tijd! De weg naar de duisternis beweegt.
Twaalf watervallen. Het is tijd!
Vergeet me, grote ogen!