Михаил Анчаров — Баллада о парашютах songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Баллада о парашютах" van Михаил Анчаров.
Songteksten
Парашюты рванулись, приняли вес. Земля колыхнулась едва.
А внизу — дивизии «Эдельвейс» и «Мертвая Голова».
Автоматы выли, как суки в мороз, пистолеты били в упор.
И мертвое солнце на стропах берез мешало вести разговор.
И сказал господь: — Эй, ключари, отворите ворота в сад.
Даю команду от зари до зари в рай пропускать десант.-
И сказал господь: — Это ж Гошка летит, Благушинский атаман,
Череп пробит, парашют пробит, в крови его автомат.
Он врагам отомстил и лег у реки, уронив на камни висок.
И звезды гасли, как угольки, и падали на песок.
Он грешниц любил, а они его, и грешником был он сам,
Но где ты святого найдешь одного, чтобы пошел в десант?
Так отдай же, Георгий, знамя свое, серебрянные стремена.
Пока этот парень держит копье, на свете стоит тишина.
И скачет лошадка, и стремя звенит, и счет потерялся дням.
И мирное солнце топочет в зенит подковкою по камням.
Songtekstvertaling
De parachutes rukten, werden zwaarder. De grond bewoog nauwelijks.
En op de bodem van de divisie "Edelweiss" En "Dead Head".
Machinegeweren huilden als teven in de kou, pistolen raakten van dichtbij.
En de dode zon op de berkenplaat maakte het moeilijk om te praten.
En de Heer zei: "Hé, wakers, open de poort naar de tuin.
Ik geef het bevel van dageraad tot dageraad in het paradijs om de landing over te slaan.-
En de Heer zei: - Dit is goshka flying, Blagushinsky ataman,
De schedel is gebroken, de parachute is gebroken, en zijn Machinegeweer zit in het bloed.
Hij nam wraak op zijn vijanden en ging bij de rivier liggen en liet zijn tempel op de rotsen vallen.
En de sterren gingen uit als kolen en vielen op het zand.
Hij hield van zondaars, en zij hielden van hem, en hij was een zondaar.,
Maar waar vind je een heilige om bij het landingsteam te komen?
Geef me je spandoek, George, en je zilveren Stijgbeugels.
Zolang hij de speer vasthoudt, is de wereld stil.
En het paard galoppeert,en de stijgbeugel ringen, en de Graaf is dagenlang verloren.
En de vredige zon vertrapt het Zenith met een hoefijzer op de stenen.