Михаил Анчаров — Баллада о мечтах songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Баллада о мечтах" van Михаил Анчаров.
Songteksten
В германской дальней стороне
Увял великий бой.
Идет по выжженной стерне
Солдат передовой.
Конец войны. Река, ворча,
Катает голыши;
И трупы синие торчат,
Вцепившись в камыши.
И ветер падалью пропах,
Хитер и вороват.
И охряные черепа
Смеяться норовят.
Лежит, как тяжкое бревно,
Вонючая жара.
Земля устала — ей давно
Уж отдохнуть пора.
И вот на берегу реки
И на краю земли
Присел солдат. И пауки
Попрятались в пыли.
И прежде чем большие дни
Идти в обратный путь,
Мечта измученная с ним
Присела отдохнуть.
И он увидел, как во сне,
Такую благодать,
Что тем, кто не был на войне.
Вовек не увидать.
Он у ворот. Он здесь. Пора.
Вошел не горячась.
И все мальчишки со двора
Сбегаются встречать.
Друзья кричат ему: Привет! -
И машут из окна.
Глядят на пыльный пистолет,
Глядят на ордена.
Потом он будет целовать
Жену, отца и мать.
Он будет сутки пировать
И трое суток спать.
Потом он вычистит поля
От мусора войны:
Поля, обозами пыля,
О ней забыть должны.
Заставит солнце круглый год
Сиять на небесах,
И лед растает от забот
На старых полюсах.
Навек покончивши с войной
(И это будет в срок),
Он перепашет шар земной
И вдоль и поперек.
И вспомнит он, как видел сны
Здесь, у чужой реки;
Как пережил он три войны
Рассудку вопреки.
Songtekstvertaling
In de Duitse verre kant
De grote strijd verdorde.
Wandelen op verbrande stoppels
De soldaten trokken op.
Einde van de oorlog. De rivier, mopperend,
Naakt rondrollen;
En de lijken zijn blauw die uitsteken.,
Vastklampen aan het riet.
En de wind rook naar aas,
Sluw en diefachtig.
En oker schedels
Ze proberen te lachen.
Het ligt als een blok hout.,
Stinkende hitte.
De aarde is moe-het is lang geleden
Het is tijd om te rusten.
En hier op de oever van de rivier
En op de rand van de aarde
Een soldaat ging zitten. En spinnen
Ze verstopten zich in het stof.
En voor de grote dagen
Ga op de terugweg.,
Droom uitgeput ermee
Ik ging zitten om te rusten.
En hij zag, als in een droom,
Wat een genade.,
Dat zij die niet in de oorlog waren.
Nooit gezien.
Hij is bij de poort. Hij is hier. Het is tijd.
Ik werd niet te opgewonden.
En alle jongens van de tuin
Ze komen naar ons toe.
Vrienden roepen hem: Hallo! -
En ze zwaaien uit het raam.
Ze kijken naar het stoffige Pistool.,
Ze kijken naar de orders.
Dan zal hij kussen
Vrouw, vader en moeder.
Hij zal vierentwintig uur feesten.
En drie dagen om te slapen.
Dan ontruimt hij de velden.
Uit de troep van de oorlog:
Velden, stoftreinen,
We moeten het vergeten.
Laat de zon het hele jaar schijnen
Shine in the sky,
En het ijs zal smelten van zorgen
Bij de oude Polen.
Voor altijd klaar met de oorlog
(En het zal op tijd zijn),
Hij zal de aarde omploegen
En langs en over.
En hij zal zich herinneren hoe hij droomde
Hier, bij een vreemde rivier;
Hoe heeft hij drie oorlogen overleefd?
Tegen het intellect.