Mike Scott — Edinburgh Castle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Edinburgh Castle" van Mike Scott.
Songteksten
I woke up in the morning
Seven twenty-four
Drank a cup of coffee
Stepped out the door
I said Goodbye
To my old best friend
I took a ride
To the old West End
I walked along Princes Street
My feet were hurting bad
As I squirmed inside my shoes
I was thinking about my dad
There was the bones of a song
Beatin' around my head
Unless I remember it wrong
This is what it said:
Edinburgh Castle hugging the sky
Cold grey stone, humourless and dry
Sitting like a cork on top of the town
One of these days I’m gonna blow you down
I jumped on a bus
A trusty number 23
To the Royal Botanical Gardens
Where a ghost was calling me
I saw a brace of weeping willows
A burnt and withered land
I saw a man and a little boy
Holding hands
I scanned the skyline
It was like the backdrop of a play
I never saw your heartless beauty
Until I’d been away
As I was climbing up The mound
It struck me like a chime
I must have dreamed this scene
About a thousand times !
Edinburgh Castle hugging the sky
Cold grey stone, humourless and dry
Sitting like a cork on top of the town
One of these days I’m gonna blow you down
I found myself on Forrest Road
Feeling pretty sore
This city once was mine
But it ain’t mine anymore
And here’s my old school, «Jingling Geordie’s»
And I must confess
I couldn’t step through that gate
Until I’m better dressed
Back at Waverly Station
Half dead on my feet
I got on board the four forty-four
Promptly fell asleep
I woke up in Queen Street
At my journey’s end
I’ve got to say it’s totally great
To be back in Glasgow again !
Edinburgh Castle hugging the sky
Cold grey stone, humourless and dry
Sitting like a cork on top of my town
One of these days I’m gonna blow you down
Songtekstvertaling
Ik werd ' s ochtends wakker.
Zeven vierentwintig.
Ik heb een kop koffie gedronken.
Hij stapte de deur uit.
Ik heb afscheid genomen.
Op mijn oude beste vriend
Ik heb een ritje gemaakt.
Naar het oude West End
Ik liep langs Princes Street.
Mijn voeten deden zeer.
Terwijl ik in mijn schoenen kronkelde
Ik dacht aan mijn vader.
Er waren de botten van een lied
Rond mijn hoofd slaan
Tenzij ik het me verkeerd herinner.
Dit is wat er stond.:
Edinburgh Castle omhelst de lucht
Koude grijze steen, humorloos en droog
Zittend als een kurk op de top van de stad
Een dezer dagen blaas ik je neer.
Ik sprong op een bus.
Een trouwe nummer 23.
Naar de Koninklijke Botanische Tuinen
Waar een geest me riep
Ik zag een brace van huilende wilgen
Een verbrand en verdord land
Ik zag een man en een kleine jongen.
Handen vasthouden
Ik heb de skyline gescand.
Het was als de achtergrond van een toneelstuk
Ik heb je harteloze schoonheid nooit gezien.
Tot ik weg was.
Toen ik op de heuvel klom
Het viel me op als een klokkenspel.
Ik moet deze scène gedroomd hebben.
Zo ' n duizend keer !
Edinburgh Castle omhelst de lucht
Koude grijze steen, humorloos en droog
Zittend als een kurk op de top van de stad
Een dezer dagen blaas ik je neer.
Ik was op Forrest Road.
Ik voel me vrij pijnlijk.
Deze stad was ooit van mij.
Maar het is niet meer van mij.
En hier is mijn oude school, "Jingling Geordie' s»
En ik moet bekennen
Ik kon niet door die poort stappen.
Tot ik beter gekleed ben.
Terug in Waverly Station
Half dood op mijn voeten
Ik ben aan boord van de vier vier vierenveertig
Viel meteen in slaap.
Ik werd wakker in Queen Street.
Aan het einde van mijn reis
Ik moet zeggen dat het geweldig is.
Om weer in Glasgow te zijn !
Edinburgh Castle omhelst de lucht
Koude grijze steen, humorloos en droog
Zittend als een kurk op de top van mijn stad
Een dezer dagen blaas ik je neer.