Mikael Wiehe — Weekend i Harare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Weekend i Harare" van Mikael Wiehe.
Songteksten
Sheraton i Harare
Var ett ganska märkligt ställe
Där det reste sej på slätten
Som ett gyllne mausoleum
Och safariklädda damer
Drack gingroggar i baren
Och kontokorten fladdrade
Som fjärilar i värmen
Vi hade kommit från hela världen
För att väcka dom som sover
Och vi intog deras ställe
Och vi fyllde det med sång
Tills det darra' som ett struphuvud
Och bulta' som ett hjärta
Tills det skälvde och pulserade
Som våren i oktober
Du hade rest i flera dagar
För att ta dej över gränsen
Och berätta vad som hände
Med dom som gjorde motstånd
Hur man fängslade och slog dom
Hur man mörda' och tortera' dom
I Johannesburg och Kapstaden
I Soweto och Pretoria
Och du började nästan gråta
När du berättade om Nthabiseng
Som polisen sköt i ryggen
När hon redan hade fallit
Så hon numer satt i rullstol
Och aldrig skulle gå igen
Fast hon just var fyllda tretton
Och så gärna ville dansa
Och på natten satt vi allihop
På rum elvahundraåtta
För att ingen kunde sova
Efter allt, vi hade hört
Och flaskan gick från mun till mun
Och vi pratade och skrattade
Och alla var vi vänner
Fast vi aldrig hade setts förut
Och du lånade gitarren
Och du kunde samma sånger
Som dom, jag hade lärt mej
En gång för länge sen
Och du strålade av glädje
Av oräddhet och styrka
Och du återgav mej tron på det
Dom modiga kallar framtiden
Och när weekenden var över
Så reste du tillbaka
Tillbaka över gränsen
Till våldet och förtrycket
Och jag steg ombord på planet
Som tog mej upp i himlen
Och jag svävade bland stjärnorna
Som strålade och gnistrade
Och på morgonen i London
När jag läste Herald Tribune
Så undrade jag om du var en av dom
Som hade arresterats
Och jag tänkte på din glädje
På din oräddhet och styrka
Och jag visste att jag aldrig
Skulle kunna svika eller tveka mer
Songtekstvertaling
Sheraton in Harare
Het Was een vreemde plek.
Waar het op de vlakte reisde
Als een gouden mausoleum
En Safari-geklede dames.
Dronk gembermokken in de bar.
En de creditcards fladeerden.
Als vlinders in de hitte
We kwamen van over de hele wereld
Om degenen die slapen te wekken
En wij namen hun plaats in.
En we vulde het met lied
Totdat het trilt als een strottenhoofd.
En bolt als een hart
Totdat het trilde en pulseerde
Zoals de lente in oktober
Je hebt dagen gereisd.
Om de grens over te steken
En vertel me wat er gebeurd is.
Met degenen die weerstand boden
Hoe ze op te sluiten en te verslaan
Hoe ze te vermoorden en te martelen
In Johannesburg en Kaapstad
In Soweto en Pretoria
En je begon bijna te huilen.
Toen je me vertelde over Nthabiseng
Toen de politie in de rug schoot.
Toen ze al gevallen was.
Dus nu zat ze in een rolstoel.
En zou nooit meer gaan
Maar ze was pas 13.
En zo graag wilde dansen
En ' s nachts zaten we allemaal
Op kamer elfhonderd acht.
Omdat niemand kon slapen.
Want we hadden gehoord
En de fles ging van mond tot mond
En we praatten en lachten
En we waren allemaal vrienden.
Hoewel we elkaar nog nooit eerder hadden gezien.
En je leende de gitaar
En je kende dezelfde liedjes.
Net als zij, had ik geleerd
Ooit lang geleden
En je straalt van vreugde
Van angstloosheid en kracht
En je gaf me er vertrouwen in.
De dappere roep de toekomst
En toen het weekend voorbij was
Dus je reisde terug
Terug over de grens
Op Geweld en onderdrukking
En ik stapte in het vliegtuig.
Wie nam me mee naar de hemel
En ik zweefde tussen de sterren.
Dat straalde en schitterde
En ' s morgens in Londen
Toen ik de Herald Tribune las
Ik vroeg me af of jij één van hen was.
Die gearresteerd was
En ik dacht aan je vreugde
Op uw onbevreesdheid en kracht
En ik wist dat ik nooit
Zou meer kunnen teleurstellen of aarzelen