Michelle Malone — Devil Moon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Devil Moon" van Michelle Malone.
Songteksten
When I was 17, I called the road my own
So many sights to see, I turned every stone
I burned the midnight oil, I burned the candle wax
With fire in my veins and no one on my back
One night found myself around New Orleans way
I picked up a rider, whose name he did not say
He clicked his long clean nails upon the window dash
I got a funny feeling when he flashed his leather skin of ash
Now that devil moon won’t light my way
Now that devil moon won’t light my way
Now that devil moon won’t light my way
And I can’t find no one to show the way
He traveled with no bags, just an old fedora and an ivory cane
He looked me in the eye and said, «Friend, you will never be the same»
I laughed to his face and put him right back on the road
Then I realized I had nowhere to run, then I realized I had no where to go
And I’ve been driving hard
Through the wind and rain
Looking for a friend
But nobody knows my name
Driving in the dark, ended up at my father’s home
With no answer at the door, thought I was all alone
Then I heard a scratching sound and through the windowpane
He looked me in the eye and said, «Friend, you’ll never be the same»
Songtekstvertaling
Toen ik 17 was, noemde ik de weg mijn eigen
Zo veel bezienswaardigheden te zien, Ik draaide elke steen
Ik verbrandde de nachtolie, ik verbrandde de kaarsvet.
Met vuur in mijn aderen en niemand op mijn rug
Op een avond was ik in New Orleans.
Ik heb een ruiter opgepikt, wiens naam hij niet zei.
Hij klikte op zijn lange schone nagels op het dashboard.
Ik heb een raar gevoel toen hij zijn leren as vel liet zien.
Nu zal die duivelse maan mijn weg niet verlichten
Nu zal die duivelse maan mijn weg niet verlichten
Nu zal die duivelse maan mijn weg niet verlichten
En ik kan niemand vinden om de weg te wijzen.
Hij reisde zonder tassen, alleen een oude fedora en een ivoren stok.
Hij keek me in de ogen en zei: "vriend, je zult nooit meer hetzelfde zijn.»
Ik lachte hem uit en zette hem weer op de weg.
Toen realiseerde ik me dat ik nergens heen kon, toen realiseerde ik me dat ik nergens heen kon.
En ik heb hard gereden.
Door de wind en regen
Op zoek naar een vriend
Maar niemand kent mijn naam.
Rijden in het donker, eindigde bij mijn vader thuis
Zonder aan de deur te antwoorden, dacht ik dat ik helemaal alleen was.
Toen hoorde ik een krassend geluid en door de vensterbank.
Hij keek me in de ogen en zei: "vriend, je zult nooit meer hetzelfde zijn.»