Michele Zarrillo — Domani songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Domani" van Michele Zarrillo.

Songteksten

Domani spoglieremo i pensieri
E potremo toccare la pelle
Sarà la luce in fondo ai vicoli neri
Dove i poveri mangiano le stelle
La vita si nutrirà con la vita
E in questa folla domenicale
Il mondo sarà una stanza infinita
E tu mi chiederai di ballare
Domani tornerà l’angelo custode a cui da bimba davi mezzo cuscino
Anche da soli saremo insieme e nessun uomo sarà troppo lontano
E sopra una terra di case e di figli non dovrà sanguinare l’amore
E non avrà mai più ragione chi spara di fucile e parole
E se non sarà così ti chiedo scusa per il mondo che ti ho dato
Ma chiedimi scusa anche tu perché per te tutto questo ho sognato
E se non sarà così ti chiedo scusa per il mondo che ti ho dato
Ma chiedimi scusa anche tu perché per te tutto questo ho sognato
Domani le nostre bugie
Avranno più fede di ogni verità
E sorrideremo ai fiori e ai cani
Perché la gente non ci basterà
Prenderemo dal cuore degli altri
Quello che oggi il nostro cuore ci toglie
E lasceremo tutti i libri a metà
Per leggere le mani le rughe le foglie
Domani per viali bagnati di luna andremo a sperdere vecchi giornali
Dolore e vergogna di questi anni sbagliati e poi davvero saremo uguali
E dentro il più rosa morire di rondini ti ricorderai l’istante
Di questa bugia per amore di te della tua mano in una mano più grande
E se non sarà così ti chiedo scusa per il mondo che ti ho dato
Ma chiedimi scusa anche tu perché per te tutto questo ho sognato
E se non sarà così ti chiedo scusa per il mondo che ti ho dato
Ma chiedimi scusa anche tu perché per te tutto questo ho sognato

Songtekstvertaling

Morgen halen we onze gedachten weg.
En we kunnen de huid aanraken
Het zal het licht zijn op de bodem van de zwarte steegjes
Waar de armen de sterren eten
Het leven zal zich voeden met het leven.
En in deze zondagse menigte
De wereld zal een oneindige kamer zijn
En jij gaat me ten dans vragen.
Morgen geeft u de beschermengel terug aan wie u als kind een half kussen gaf.
Zelfs alleen zullen we samen zijn en niemand zal te ver weg zijn
En op een land van huizen en kinderen zal de liefde niet bloeden
En hij die schiet met een geweer en woorden zal nooit meer gelijk hebben.
En als je dat niet doet, verontschuldig ik me voor de wereld die ik je gaf.
Maar verontschuldig je ook aan mij, want voor jou heb ik dit allemaal gedroomd.
En als je dat niet doet, verontschuldig ik me voor de wereld die ik je gaf.
Maar verontschuldig je ook aan mij, want voor jou heb ik dit allemaal gedroomd.
Morgen onze leugens
Zij geloven meer dan de waarheid.
En we lachen naar de bloemen en de honden
Want mensen zullen niet genoeg zijn.
We nemen uit de harten van anderen
Wat ons hart ons vandaag ontneemt
En we laten alle boeken in tweeën.
Om handen te lezen rimpels bladeren
Morgen gaan we oude kranten verspillen.
Pijn en schaamte van deze verkeerde jaren en dan zullen we echt hetzelfde zijn
En in het roze sterf je aan zwaluwen.
Van deze leugen uit liefde voor jou van je hand in een grotere hand
En als je dat niet doet, verontschuldig ik me voor de wereld die ik je gaf.
Maar verontschuldig je ook aan mij, want voor jou heb ik dit allemaal gedroomd.
En als je dat niet doet, verontschuldig ik me voor de wereld die ik je gaf.
Maar verontschuldig je ook aan mij, want voor jou heb ik dit allemaal gedroomd.