Michel Rivard — Oh secourez-moi! songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Oh secourez-moi!" van Michel Rivard.
Songteksten
Secourez-moi les mains amicales
Chassez de moi les noctambules de mes solitudes
Conjurez les tourmentes où mon âme est leur proie rouge
Secourez-moi
Des fantômes blancs assoiffés dans leur antre
Vous les entendez les chiens qui reviennent
Les marteaux répétition dans mon squelette
Secourez-moi
Comme on fait pour les noyés de l’eau noire
Qui passent sous le pont du Bout de l'Île
Dans le charroi morne des glaces et des soleils moirés
Secourez-moi
Et où glisse le ventre doux des vents frileux d’avril
Comme on fait pour l’enfant égaré
Alors que se flèchent dans ses eaux les scintillements
De la neige qui meurt sur les roches
Oh secourez-moi
Secourez-moi
Oh, les mains amicales
Secourez-moi les mains amicales
Par-dessus le fossé des damnations qui gestent
Et malgré les latitudes à nos voies
Secourez-moi
Des fantômes blancs assoiffés dans leur antre
Vous les entendez les chiens qui reviennent
Les marteaux répétition dans mon squelette
Secourez-moi
Comme on fait pour les noyés de l’eau noire
Qui passent sous le pont du Bout de l'Île
Dans le charroi morne des glaces et des soleils moirés
Secourez-moi
Et où glisse le ventre doux des vents frileux d’avril
Comme on fait pour l’enfant égaré
Alors que se flèchent dans ses eaux les scintillements
De la neige qui meurt sur les roches
Oh secourez-moi
Secourez-moi
Oh, les mains amicales
Oh secourez-moi
Secourez-moi
Oh, les mains amicales
Secourez-moi
Songtekstvertaling
Geef me een hand.
Rij weg van mij de nachtuilen van mijn eenzaamheid
Verdrijf de kwellingen waar mijn ziel hun rode prooi is.
Schud me.
Dorstige witte geesten in hun hol
Je hoort de honden terugkomen.
De herhaalde hamers in mijn skelet
Schud me.
Zoals voor de verdronk van zwart water.
Die pas onder de brug aan het einde van het eiland
In de sombere charroi van het ijs en de vochtige zonnen
Schud me.
En waar de zoete buik van de koude april winden glijdt
Zoals we doen voor het verloren kind
Terwijl de pijlen in het water slaan
Sneeuw die sterft op rotsen
Oh schud me
Schud me.
Oh, vriendelijke handen
Geef me een hand.
Over de gracht van verdoemenis die zich voortplant
En ondanks de breedtegraden op onze wegen
Schud me.
Dorstige witte geesten in hun hol
Je hoort de honden terugkomen.
De herhaalde hamers in mijn skelet
Schud me.
Zoals voor de verdronk van zwart water.
Die pas onder de brug aan het einde van het eiland
In de sombere charroi van het ijs en de vochtige zonnen
Schud me.
En waar de zoete buik van de koude april winden glijdt
Zoals we doen voor het verloren kind
Terwijl de pijlen in het water slaan
Sneeuw die sterft op rotsen
Oh schud me
Schud me.
Oh, vriendelijke handen
Oh schud me
Schud me.
Oh, vriendelijke handen
Schud me.