Michel Delpech — La Nuit Douce D'Alice songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Nuit Douce D'Alice" van Michel Delpech.
Songteksten
Le vent joue avec la branche de l’orme qui se penche vers sa fentre
a lui rappelle ses petits, leurs rires sur les balanoires
Son regard pour ailleurs s’amuse suivre le vol fou d’un rouge-gorge
Le plus clair de son temps, elle le passe accepter le soir
Sur ses accoudoirs de dentelle, ses mains sches se reposent des lessives
Et des mouchoirs en drap de lin que les chagrins lui ont fait ptrir
Ses mains aux veines si bleues
Petits fleuves qui se jettent dans ses silences
La rsument et la raisonnent, il n’est plus temps de s’attendre au pire
Maintenant les choses sont paisibles
Aussi paisibles que l’homme, l, qui jardine
S’vanouit la mauvaise herbe quand la nuit douce descend sur le parc
Les souvenirs qui surnagent, c’est les nuages, l-bas, qui moutonnent
Coton sur l’arbre de Nol, brume sur l’tang o l’attend la barque
Ses rves, ils s’conomisent, ils ne courent plus si loin sur la colline
Ses caprices se limitent une bonne me qui lui pluche une poire
Sa mmoire la drive lui souffle «C'tait quoi, cette guerre, dj?»
Et moi, j’espre par-dessus tout que je s’rai l pour lui dire au revoir
Ses penses n’ont plus de flot, c’est juste des petits pas de porcelaine
Et elle assemble le meilleur, comme on rentre les fleurs par grand froid
Maintenant tout est simple
Comme quand ses pices sont faites, sa vaisselle propre
Et qu’elle respire la maison, les yeux ferms, seule dans le noir.
Songtekstvertaling
De wind speelt met de tak van de iep die naar zijn spleet leunt.
A herinnert hem aan zijn kleintjes, hun gelach op de schommels
Haar blik elders heeft plezier na de gekke vlucht van een roodharige
Het duidelijkste van haar tijd, besteedt ze het accepteren van de avond
Op haar lace armleuningen, haar sches handen rusten uit de was
En zakdoeken gemaakt van linnen dat het verdriet hem pterrir maakte.
Zijn handen met aderen zo blauw
Kleine rivieren die in de stiltes stromen
En het is niet langer tijd om het ergste te verwachten.
Nu is het rustig.
Zo vredig als de mens.
Vanouit the weed when the sweet night afdaalt op het park
De herinneringen die overstijgen, het zijn de wolken, daar beneden, die zwerm
Katoen op De Nol boom, mist op de tang o wacht op de boot
Zijn rves, ze kennen elkaar, ze rennen niet zo ver op de heuvel
Zijn grillen zijn beperkt tot een goede ik die een peer plukt
"Wat was deze oorlog, dj?»
En ik hoop vooral dat ik er zal zijn om afscheid te nemen.
Zijn gedachten stromen niet meer, het zijn maar kleine stapjes porselein.
En het verzamelt het beste, als je de bloemen in de kou betreedt
Nu is alles simpel.
Als wanneer zijn zonden worden gemaakt, zijn gerechten schoon
En laat haar het huis inademen, ogen dicht, alleen in het donker.