Michel Bühler — Rue de la roquette songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rue de la roquette" van Michel Bühler.
Songteksten
Elle habitait Rue de la Roquette
Tout en haut d’un vieil escalier
Chez elle y avait pas de moquette
Sur le palier
Pas de homard en céramique
Sur un buffet Louis Machin
Rien qu’un grand lit plein de musique
Et c'était bien
Son compagnon, un photographe
S'était tiré quelqu’s mois plus tôt
Et l’avait laissée en carafe
Comme un salaud
Depuis elle attendait sans hâte
Que reviennent des jours meilleurs
Entre des fleurs et une chatte
Folle d’ailleurs
C’est elle qui m’avait accueilli
Lorsque je traînais dans Paris
La journée elle était graphiste
Le soir, elle fumait un peu
Simplement pour être moins triste
Pour être mieux
Elle gardait d’un lointain dimanche
Plus que les autres gris et laid
De fines cicatrices blanches
A ses poignets
Elle avait des amis bizarres
Des musiciens trapus, barbus
Des ivrognes que par hasard
J’avais connus
Et c’est dans la Rue des Canettes
Un soir de bière et de chansons
Un soir où je faisais la fête
Que sans façon
Elle m’avait dit. «Viens dans mon lit
Au lieu de traîner dans Paris»
Elle avait des caresses lentes
Comme quand on a tout son temps
Elle avait des gestes d’amante
Oui, et pourtant
Y avait pas d’amour entre nous
De serments ou de cinéma
J’m’en méfiais plutôt, voyez-vous
En ce temps-là
Avant qu’la chanson se termine
Il faut encore que vous sachiez
Qu’elle avait la bouche enfantine
De petits pieds
Ces choses-là avaient d’l’importance
Pour moi, comme ses cheveux roux
Puis elle est partie en vacances
Je ne sais où
Je ne l’ai pas revue depuis
Alors moi, j’ai repris ma vie
Celui qu’a fait cette complainte
Se souvient encore à présent
De son cou, de ses lèvres peintes
De ses seins blancs
Il envoie un peu de tendresse
A celle qui l’avait accueilli
Alors qu’il traînait sa tristesse
Dedans Paris
Un peu de tendresse comm'ça
En souvenir de ce temps-là
Un peu de tendresse, et c’est tout
Simplement parc’que c'était doux
Songtekstvertaling
Ze woonde in Rue De La Roquette.
Gewoon een oude trap op.
Thuis was er geen tapijt.
Op het lager gelegen gedeelte
Geen zeekreeft van keramiek
Op een Louis Machin buffet
Niets dan een groot bed vol muziek
En het was goed
Zijn metgezel, een fotograaf
Had iemand maanden eerder neergeschoten.
En liet het achter in een karaf
Als een klootzak.
Omdat ze zonder haast wachtte.
Er komen betere dagen terug.
Tussen bloemen en een poesje
Gek, trouwens.
Zij heeft me verwelkomd.
Toen ik in Parijs rondhing
De dag dat ze grafisch ontwerper was
'S avonds rookte ze een beetje
Gewoon om minder verdrietig te zijn
Om beter te zijn
Ze hield afstand van een verre zondag.
Meer dan de andere grijze en lelijke
Van fijne witte littekens
Aan zijn polsen
Ze had rare vrienden.
Gedrongen, bebaarde muzikanten
Dronkaards alleen bij toeval
Ik had het geweten.
En het is op Rue des Canettes
Een avondje bier en liederen
Op een avond was ik aan het feesten.
Dat zonder reden
Dat heeft ze me verteld. "Kom naar mijn bed
In plaats van in Parijs rond te hangen.»
Ze had langzame strelingen.
Zoals wanneer je al je tijd hebt
Ze had meesteres gebaren.
Ja, en toch
Er was geen liefde tussen ons.
Van Eden of cinema
Ik was nogal op m ' n hoede.
Soms
Voordat het lied eindigt
Je moet het nog weten.
Dat ze een kinderlijke mond had.
Kleine voeten
Die dingen waren belangrijk.
Voor mij, zoals haar rode haar
Toen ging ze op vakantie.
Ik weet niet waar.
Ik heb haar sindsdien niet meer gezien.
Dus nam ik mijn leven terug.
Degene die deze klacht indiende.
Hij herinnert het zich nu nog.
Haar nek, haar lippen geverfd
Van haar witte tieten
Het geeft een beetje tederheid.
Op degene die hem verwelkomd had.
Terwijl hij zijn verdriet meesleepte
In Parijs
Een beetje tederheid als dat
Ter nagedachtenis aan die tijd
Een beetje tederheid, en dat is alles.
Net als het zoet was.