Михаил Шуфутинский — Пой, скрипочка songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Пой, скрипочка" van Михаил Шуфутинский.
Songteksten
О, Россия, тобой болен снова!
Коль умру, то хотя бы в землю зарой
Нелюбимого, но родного.
Так, чтоб сверху дождей — ледяная слюда,
Шум берёз и ромашки, ромашки.
И ещё — на пригорке пришедшим сюда,
Как положено, всем по рюмашке.
Пой, скрипочка, пой.
Я по родине плачу с тобой,
Я повязан с ней смертной судьбой,
Коль умру — за меня ты допой.
Чтобы там за разбегом размытых дорог,
Где грустит одиноко ракита,
Поотстав от трясущихся медленных дрог,
Шла она, страшным горем разбита.
Ветер прядь из-под чёрного плата трепал,
Шла она, только небом хранима.
Кто, не знаю, земле имя матери дал,
Той земле, что потом хоронила.
Но я знаю, что это во веки веков,
И отныне, о Боже, и пристно,
Только б рыжая рожь подступала с боков,
За оградой черёмуха висла.
И за дрогами шли тополя и цветы,
И убогие шли, и калеки.
Деревянные неба касались кресты,
Вслед глядели печальные лики.
Songtekstvertaling
Rusland, Ik ben je weer zat.
Als ik sterf, begraaf het dan in de grond.
Ongeliefd, maar inheems.
Zodat de top van de regen-ijzige mica,
Het geluid van berken en madeliefjes, madeliefjes.
En toch-op de heuvel die hier kwam,
Zoals verwacht, heeft iedereen een drankje.
Zing, viool, zing.
Ik huil om mijn land met jou.,
Ik ben aan haar gebonden door een sterfelijk lot.,
Als ik sterf, drink je voor me.
Zodat er een opeenstapeling van wazige wegen is,
Where sad lonely Rakita,
Na een pauze van de trillende langzame bevingen,
Ze liep, gebroken met vreselijk verdriet.
De wind ruffeerde een streng zwart haar.,
Het ging, alleen de hemel is opgeslagen.
Die, ik weet niet, de aarde zijn moeders naam gaf,
Het land dat ze later begroef.
Maar ik weet dat het voor altijd is,
En van nu af aan, Oh God, en voor altijd,
Alleen als de rode rogge van de zijkanten kwam,
Achter het hek hing de kersenboom.
En achter de drogues kwamen poplars en bloemen,
En de armen gingen, en de kreupelen.
Houten kruisen raakten de hemel,
Droevige gezichten staarden achter hem aan.