Михаил Круг — Добрая, глупая, давняя songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Добрая, глупая, давняя" van Михаил Круг.
Songteksten
Как ни странно, но все же по-моему юность сгорела.
Первый признак, что трезво о жизни я стал рассуждать.
Кружит снег не задумчивый, легкий, пушистый и белый,
Я тебе не смогу на всю улицу громко кричать.
Даже глупости и сумасбродство навеки забыты,
Я уже не смогу даже вспомнить о нашей любви,
Помню только у дома цветы, и окно приоткрыто,
И от летней грозы по дорогам струятся ручьи.
Как ни странно, сейчас это кажется горькой потерей,
Только порвана нить, что навеки связала с тобой.
Также мы расставались тогда, но я все-таки верю
В эту добрую, нежную, глупую, давнюю боль.
Я уже не смогу так легко петь тебе наши песни
И читать свои первые очень плохие стихи.
Но мне кажется, если однажды проснусь на рассвете
И увижу тебя, ты простишь мне все эти грехи.
Я не знаю, когда мне придется тебя тоже встретить
И увидеть в глазах твоих прежний веселый испуг,
И на Ваше: «Ну, здравствуй, как жизнь?», не смогу Вам ответить,
Извините, но только на «ты» я уже не смогу.
Не смогу, это впрочем от многого освобождает,
И от всех объяснений ненужных уже никому.
Сколько время прошло, лет пятнадцать, а Вы все такая,
Почему же мы с Вами расстались, никак не пойму.
Songtekstvertaling
Hoe vreemd het ook lijkt, ik denk nog steeds dat mijn jeugd op is.
Het eerste teken dat ik nuchter begon te denken over het leven.
Cirkelsneeuw is niet Attent, licht, pluizig en Wit,
Ik kan niet tegen je schreeuwen.
Zelfs domheid en extravagantie zijn voor altijd vergeten.,
Ik kan me onze liefde niet eens meer herinneren.,
Ik herinner me alleen bloemen in het huis, en het raam staat op een kier.,
En van de zomer stromen de stormstromen langs de wegen.
Vreemd genoeg lijkt het nu een bitter verlies.,
Alleen de draad die je voor altijd vastbond is gebroken.
We zijn toen ook uit elkaar gegaan, maar ik geloof nog steeds dat
Dit soort, zachte, dwaze, langdurige pijn.
Ik kan onze liedjes niet meer zo makkelijk voor je zingen.
En je eerste slechte gedichten lezen.
Maar ik denk dat als ik op een dag bij zonsopgang wakker word
En als ik je zie, zul je me al deze zonden vergeven.
Ik weet niet wanneer ik jou ook moet ontmoeten.
En om in je ogen de oude vrolijke angst te zien,
En ik kan je vraag niet beantwoorden: "Hallo, hoe gaat het?",
Het spijt me, maar ik kan "jou" niet meer doen.
Dat kan ik niet, maar het bevrijdt me van veel dingen.,
En van alle verklaringen die niemand nodig heeft.
Hoe lang is het geleden, vijftien jaar, en je bent nog steeds zo,
Waarom we uit elkaar gingen, begrijp ik niet.