Михаил Башаков — Богиня songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Богиня" van Михаил Башаков.
Songteksten
Расцветают сады на платье,
Реки — сестры ей, ветры — братья.
Волны света, когда смеется.
Она скажет, и мир проснется.
И просторы всей поднебесной
Насладятся счастливой песней,
И способность возобновится
Видеть тайну в знакомых лицах.
Появленья ее приметы —
Соответствие всех предметов
Смыслу «omne vivum ex ovo» —
Ликованье всего живого!
Небо дышит как будто чаще,
И становится воздух слаще.
Ее шепот как дождь весенний —
В каждой капле чье-то спасенье.
Но ты не спрашивай ее.
Ты не спрашивай меня
Кто такая?
Вот из вскинутых рук свеченье,
Легче жизни понять значенье,
Повторяя за ней признанье:
Радость — это мое призванье!
И рукой облака лаская,
Стаи птиц она выпускает.
Лес и радуги полной краски
Из ее рукавов, как в сказке.
Но ты не спрашивай ее,
Ты не спрашивай меня,
«Кто такая?»
В лоскутках ее рукоделья
Тел крылатых и душ веселье.
И в движеньях, всегда изящных,
Есть угроза для вечно спящих.
Так вот засветло просыпаясь,
Я все время понять пытаюсь —
Мы с какой стороны границы?
Что есть правда, а что нам снится?
Но ты не спрашивай ее.
Ты не спрашивай меня,
«Кто такая?»
Songtekstvertaling
Bloeiende tuinen op de jurk,
Rivieren zijn haar zusters, winden zijn haar broers.
Golven van licht als je lacht.
Zij zal spreken en de wereld zal ontwaken.
En de uitgestrektheid van het hele Hemelse Rijk
Geniet van een vrolijk lied,
En het vermogen zal hervatten
Zie het mysterie in bekende gezichten.
Het uiterlijk van de tekens —
De overeenstemming van alle objecten
De Betekenis van " omne vivum ex ovo» —
Exultatie van alle levende dingen!
De lucht ademt alsof het vaker gebeurt.,
En de lucht wordt zoeter.
Haar gefluister is als lente regen —
Elke druppel is iemands redding.
Maar vraag het haar niet.
Vraag het me niet.
Wie is ze?
Hier is een gloed van de opgeheven handen,
Het is makkelijker om de zin van het leven te begrijpen,
De biecht na haar herhalen.:
Joy is mijn roeping.
En de handen de wolken strelen,
Het laat zwermen vogels los.
Bos en regenbogen vol kleur
Uit haar mouwen, zoals in een sprookje.
Maar vraag het haar niet.,
Vraag het me niet.,
"Wie is zij?"
In de restjes van haar borduurwerk
Gevleugelde lichamen en zielen zijn leuk.
En in de bewegingen, altijd gracieus,
Er is een bedreiging voor het altijd slapen.
Dus hier is voordat het donker wordt.,
Ik blijf proberen het te begrijpen. —
Aan welke kant van de grens zijn we?
Wat is de waarheid en wat dromen we?
Maar vraag het haar niet.
Vraag het me niet.,
"Wie is zij?»