Michael Nesmith — Joanne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Joanne" van Michael Nesmith.
Songteksten
Her name was Joanne
And she lived in a meadow by a pond
She touched me for a moment
With a look that spoke to me of her sweet love
Then the woman that she was, drove her on with desperation
And I saw as she went, a most hopeless situation
For Joanne and the man and the time
That made them both run
She was only a girl, I know that well
But still I could not see
That the hold that she had
Was much stronger than the love she felt for me But staying with her and my little bit of wisdom
Broke down her desires
Like a light through a prism, into yellows and blues
And the tune that I could not have sung
Though the essence is gone
I have no tears to cry for her
My only thoughts of her are kind
Her name was Joanne
And she lived in a meadow by a pond
She touched me for a moment
With a look that spoke to me of her sweet love
Then the woman that she was, drove her on with desperation
And I saw, as she went, a most hopeless situation
For Joanne and the man and the time
That made them both run
Though the essence is gone
I have no tears to cry for her
My only thoughts of her are kind
Her name was Joanne
And she lived in a meadow by a pond
She touched me for a moment
With a look that spoke to me of her sweet love
Then the woman that she was, drove her on with desperation
And I saw, as she went, a most hopeless situation
For Joanne and the man and the time
That made them both run
For Joanne and the man and the time
That made them both run
Songtekstvertaling
Haar naam was Joanne.
En ze woonde in een weide bij een vijver
Ze raakte me even aan.
Met een blik die tegen me sprak over haar lieve liefde
Toen reed de vrouw die ze was, haar verder met wanhoop.
En ik zag toen ze ging, een zeer hopeloze situatie.
Voor Joanne en de man en de tijd
Dat zorgde ervoor dat ze beiden vluchtten.
Ze was nog maar een meisje.
Maar toch kon ik niet zien
Dat de greep die ze had
Was veel sterker dan de liefde die ze voor me voelde, maar bij haar blijven en mijn kleine beetje wijsheid
Brak haar verlangens
Als een licht door een prisma, in geel en blauw
En de melodie die ik niet kon zingen
Hoewel de essentie weg is
Ik heb geen tranen om om haar te huilen.
Mijn enige gedachten aan haar zijn vriendelijk.
Haar naam was Joanne.
En ze woonde in een weide bij een vijver
Ze raakte me even aan.
Met een blik die tegen me sprak over haar lieve liefde
Toen reed de vrouw die ze was, haar verder met wanhoop.
En ik zag, terwijl ze ging, een zeer hopeloze situatie
Voor Joanne en de man en de tijd
Dat zorgde ervoor dat ze beiden vluchtten.
Hoewel de essentie weg is
Ik heb geen tranen om om haar te huilen.
Mijn enige gedachten aan haar zijn vriendelijk.
Haar naam was Joanne.
En ze woonde in een weide bij een vijver
Ze raakte me even aan.
Met een blik die tegen me sprak over haar lieve liefde
Toen reed de vrouw die ze was, haar verder met wanhoop.
En ik zag, terwijl ze ging, een zeer hopeloze situatie
Voor Joanne en de man en de tijd
Dat zorgde ervoor dat ze beiden vluchtten.
Voor Joanne en de man en de tijd
Dat zorgde ervoor dat ze beiden vluchtten.