Michael Nesmith — Conversations songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Conversations" van Michael Nesmith.
Songteksten
In a long and involved conversation with myself
I saw precious things come into view
And I pored through the files taken off my mental shelf
And dusted off some memories of you
Then I thought about the time when our affair was green
How the phoenix of our love first flapped its silken wings
All the urgency and passion
Of each new day as it happened
And how it all mellowed as it grew
I remembered the times when our laughter would explode
And how you would turn to hide your smile
And the hours of silence while a perfumed candle glowed
And both our thoughts meandered on for miles
I remembered the times I said I really had to go And I remembered the tears that filled your eyes
Then I touched your hand and told you
That it really was a lie
And though you never knew it dear
I cried
Well it’s amazing how time can so softly change your ways
And make you look at things that can’t be seen
And how the years that roll by can start you listening
Not just to what they say
But what they mean
So forgive me my dear if I seem preoccupied
And if the razor edge of youth-filled love is gone
But we’re both a little older
Our relationship has grown
Not just in how it’s shaped
But how its shown
Songtekstvertaling
In een lang en betrokken gesprek met mezelf
Ik zag kostbare dingen in beeld komen.
En ik heb door de bestanden gekeken die van mijn mentale plank zijn gehaald.
En wat herinneringen van jou afgestoft.
Toen dacht ik aan de tijd dat onze verhouding groen was.
Hoe de Feniks van onze liefde voor het eerst met zijn zijden vleugels flapperde
Al de urgentie en passie
Van elke nieuwe dag zoals het gebeurde
En hoe het allemaal milder werd toen het groeide
Ik herinnerde me de keren dat ons gelach zou exploderen.
En hoe je je zou omdraaien om je glimlach te verbergen
En de uren van stilte terwijl een geparfumeerde kaars gloeide
En onze beide gedachten gingen mijlenver door
Ik herinnerde me de keren dat ik zei dat ik echt moest gaan en ik herinnerde me de tranen die je ogen vulden.
Toen raakte ik je hand aan en zei:
Dat het echt een leugen was.
En hoewel je het nooit wist schat
Ik huilde.
Nou, het is verbazingwekkend hoe de tijd zo zacht je manieren kan veranderen.
En laat je kijken naar dingen die niet gezien kunnen worden.
En hoe de jaren die voorbij gaan je kunnen laten luisteren
Niet alleen op wat ze zeggen.
Maar wat ze betekenen
Dus vergeef me mijn lief als ik afwezig lijk
En als de vlijmscherpe rand van de jeugdgevulde liefde weg is
Maar we zijn allebei wat ouder.
Onze relatie is gegroeid.
Niet alleen in de vorm
Maar hoe het werd getoond