Michael Mantler — The Doubtful Guest songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Doubtful Guest" van Michael Mantler.
Songteksten
When they answered the bell on that wild winter night
There was no one expected-and no one in sight
Then they saw something standing on top of an urn
Whose peculiar appearance gave them quite a turn
All at once it leapt down and ran into the hall
Where it chose to remain with its nose to the wall
It was seemingly deaf to whatever they said
So at last they stopped screaming, and went off to bed
It joined them at breackfast and presently ate
All the syrup and toast, and part of a plate
It wrenched off the horn from the new gramophone
And could not be persuaded to leave it alone
It betrayed a great liking for peering up flues
And for peeling the soles of its white canvas shoes
At times it would tear out whole chapters from books
Or put roomfuls of pictures askew on their hooks
Every Sunday it brooded and lay on the floor
Inconveniently close to the drawing-room door
Now and then it would vanish for hours from the scene
But alas, be discovered inside a tureen
It was subject to fits of bewildering wrath
During which it would hide all the towels from the bath
In thenight through the house it would aimlessly creep
In spite of the fact of its being asleep
It would carry off objects of which it grew fond
And protect them by dropping them into the pond
It came seventeen years ago-and to this day
It has shown no intention of going away
Songtekstvertaling
Toen ze de bel beantwoordden op die wilde winter nacht
Er was niemand te verwachten-en niemand in het zicht
Toen zagen ze iets op een urn staan.
Hun eigenaardige verschijning gaf hen een flinke wending.
Ineens sprong hij naar beneden en rende de hal in.
Waar het koos om met zijn neus tegen de muur te blijven
Het leek alsof ze doof waren voor wat ze zeiden.
Eindelijk stopten ze met schreeuwen en gingen naar bed.
Het voegde zich bij hen te breacfast en at
Alle stroop en toast, en een deel van een bord
Het haalde de hoorn van de nieuwe grammofoon.
En kon niet worden overgehaald om het met rust te laten.
Het verraadde een grote voorkeur voor het gluren van rook.
En voor het pellen van de zolen van zijn witte canvas schoenen
Soms scheurde het hele hoofdstuk uit boeken.
Of maak foto 's van foto' s askew aan hun haken
Elke zondag broedde het en lag op de vloer
Lastig dicht bij de deur van de salon
Af en toe verdween het urenlang van de plaats delict.
Maar helaas, worden ontdekt in een groene
Het was het onderwerp van verbijsterende woede.
Waarin het alle handdoeken uit het bad zou verbergen
In de nacht door het huis zou het doelloos sluipen
Ondanks het feit dat hij slaapt
Het zou voorwerpen dragen waar het dol op werd.
En ze beschermen door ze in de vijver te gooien.
Het kwam zeventien jaar geleden-en tot op de dag van vandaag
Het heeft niet de intentie getoond om weg te gaan.