Michael Card — A Face That Shone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Face That Shone" van Michael Card.
Songteksten
He ate the bread of heaven
Drank water from the rock
And the grumbling children followed
Like a misbegotten flock
He climbed up on a mountain
They couldn’t even touch
Who’d have known that one encounter
Could have ever meant so much
And up upon that high place
In a cleft of solid stone
His face was set on fire
As the God of Glory shone
He alone had seen it
And had lived to tell the tale
But because they feared the fire
He had to hide behind a veil
A face that shone with the radiance of the Father
Though it had known and endured dark desert days
A face that shone with the glory of Another
So the prophet would discover
As the glory was fading away
He was the Bread from Heaven
He would be the smitten Rock
He had twelve confused disciples
They were his bewildered flock
When he climbed upon the mountain
He took Peter, James and John
In the face of pending glory
They soon began to yawn
As he prayed while they were sleeping
He was transfigured into Light
His face a flash of lightning
His clothes so burning bright
So Moses finally saw the face
Before he’d hidden from
Then came a voice from heaven
This is my beloved Son
The face that shone is the Glory of the Father
And he had known from the start that it was so
The face that shone had let the light shine out of darkness
And we’re changed into His likeness
As we gaze upon the Son
But you and me we tend to flee from shining faces
We see the glow and then we know that we’re undone
They shine His light into out emptiest of spaces
With their bright and shining faces
Reflect the radiance of the Son
The face that shone is the Glory of the Father
And he had known from the start that it was so
The face that shone had let the light shine out of darkness
And we’re changed into His likeness
As we gaze upon the Son
Songtekstvertaling
Hij At het brood van de hemel
Hij dronk water uit de rots.
En de grijnzende kinderen volgden
Als een misgeboren kudde
Hij klom op een berg
Ze konden niet eens aanraken.
Wie had dat ooit geweten?
Had ooit zoveel kunnen betekenen.
En op die hoge plaats
In een gespleten steen
Zijn gezicht werd in brand gestoken.
Zoals de God van de heerlijkheid scheen
Hij alleen had het gezien.
En had geleefd om het verhaal te vertellen
Maar omdat zij de hel vreesden.
Hij moest zich verstoppen achter een sluier.
Een gezicht dat schitterde met de uitstraling van de Vader
Hoewel het donkere woestijndagen had gekend en doorstaan
Een gezicht dat schitterde met de glorie van een ander
Zodat de profeet zou ontdekken
Terwijl de glorie vervaagde.
Hij was het brood uit de hemel.
Hij zou de smitted Rock zijn.
Hij had twaalf verwarde discipelen.
Ze waren zijn verbijsterde kudde.
Toen hij op de berg klom
Hij nam Peter, James en John mee.
In the face of pending glory
Ze begonnen al snel te gapen.
Terwijl hij bad terwijl zij sliepen
Hij werd in het licht veranderd.
Zijn gezicht een flits van bliksem
Zijn kleren branden zo fel
Dus Mozes zag eindelijk het gezicht.
Voordat hij zich verborgen had voor
Toen kwam er een stem uit de hemel.
Dit is mijn geliefde Zoon.
Het gezicht dat scheen is de glorie van de Vader
En hij wist vanaf het begin dat het zo
Het gezicht dat scheen had het licht uit de duisternis laten schijnen
En we zijn veranderd in zijn gelijkenis
Als we naar de zoon kijken
Maar jij en ik hebben de neiging om te vluchten voor stralende gezichten
We zien de gloed en dan weten we dat we ongedaan gemaakt zijn
Ze schijnen zijn licht in de lege ruimtes.
Met hun stralende gezichten
Reflecteer de uitstraling van de Zoon
Het gezicht dat scheen is de glorie van de Vader
En hij wist vanaf het begin dat het zo
Het gezicht dat scheen had het licht uit de duisternis laten schijnen
En we zijn veranderd in zijn gelijkenis
Als we naar de zoon kijken