Michael Ball — Empty Chairs At Empty Tables [from Les Mis¿rables] songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Empty Chairs At Empty Tables [from Les Mis¿rables]" van Michael Ball.
Songteksten
MARIUS
There’s a grief that can’t be spoken.
There’s a pain goes on and on.
Empty chairs at empty tables
Now my friends are dead and gone.
Here they talked of revolution.
Here it was they lit the flame.
Here they sang about 'tomorrow'
And tomorrow never came.
From the table in the corner
They could see a world reborn
And they rose with voices ringing
I can hear them now!
The very words that they had sung
Became their last communion
On the lonely barricade at dawn.
Oh my friends, my friends forgive me
(The ghosts of those who died on the barricade appear)
That I live and you are gone.
There’s a grief that can’t be spoken.
There’s a pain goes on and on.
Phantom faces at the window.
Phantom shadows on the floor.
Empty chairs at empty tables
Where my friends will meet no more.
(The ghosts fade away)
Oh my friends, my friends, don’t ask me What your sacrifice was for
Empty chairs at empty tables
Where my friends will sing no more.
Songtekstvertaling
MARIUS
Er is een verdriet dat niet gesproken kan worden.
Er gaat pijn door en door.
Lege stoelen bij lege tafels.
Nu zijn mijn vrienden dood en weg.
Hier spraken ze over revolutie.
Hier hebben ze de vlam aangestoken.
Hier zongen ze over 'morgen'.
En morgen kwam nooit.
Van de tafel in de hoek
Ze konden een herboren wereld zien.
En ze stonden op met stemmen die rinkelden
Ik kan ze nu horen!
De woorden die ze hadden gezongen
Werd hun laatste communie.
Op de eenzame barricade bij dageraad.
Oh mijn vrienden, mijn vrienden vergeef me
(De geesten van degenen die stierven op de barricade verschijnen)
Dat ik leef en jij weg bent.
Er is een verdriet dat niet gesproken kan worden.
Er gaat pijn door en door.
Fantoomgezichten bij het raam.
Fantoom schaduwen op de vloer.
Lege stoelen bij lege tafels.
Waar mijn vrienden elkaar niet meer zullen ontmoeten.
(De geesten vervagen)
Oh mijn vrienden, mijn vrienden, vraag me niet waar je Offer voor was
Lege stoelen bij lege tafels.
Waar mijn vrienden niet meer zullen zingen.