Micah Blue Smaldone — The Clearing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Clearing" van Micah Blue Smaldone.
Songteksten
On the trunks of fallen trees
In a clearing freashly felled
The pitch will sweatly smell
The vulgar men will yell
All within ear shot of the last tenable plot
for which our fathers fought
And I will beg of you
to heed this awful crew
in silence out of view
For if they take you in
they’ll fall upon your skin
For what you hold within
And caste your frame aside
They’ve taken fat brides
And carved their soft sides
And left them out of doors
Where lesser beasts roared
And eagle vultures soared
But tie not your summer dress
let free your lily breast
And take the winds caress
Beyond the hands of man
Who tear what cannot mend
Who break what cannot bend
Who build a fearful court
To house their wicked sport
What silver heads exhort
That guilty they are not
Of blood forever rot
The sun will never clot
So clip the angels wings
And let the axis swing
Till arms are aching
And blades have fallen deep
For even they must sleep
And shelter they must seek
Admist their own debris
But yonder stands a tree
And in its shadowy
May take a deeper kiss
untress the broken fist
To love, is to resist
Be old, enbittered flow
And the wind again will blow
And the forest again to grow
And your eyes again will shine
Like the pitch of the ancient pines
Songtekstvertaling
Op de stammen van omgevallen bomen
In een open plek, vrij geveld.
De worp zal zweetgeur ruiken.
De vulgaire mannen zullen schreeuwen.
Allemaal binnen het Oorschot van de laatste houdbare plot
waarvoor onze vaderen vochten
En Ik zal je smeken
om naar deze vreselijke bemanning te luisteren.
in stilte uit het zicht
Want als ze je in huis nemen
ze zullen op je huid vallen.
Voor wat je in je hebt.
En je frame opzij zetten
Ze hebben dikke bruiden meegenomen.
En hun zachte zijkanten uitgehouwen
En we lieten ze buiten.
Waar de kleine dieren brullen
And eagle gieren soaps
Maar niet je zomerjurk.
laat je lelie borst los
En de wind strelen
Buiten de handen van de mens
Die verscheuren wat niet kan herstellen
Wie breekt wat niet kan buigen
Die een angstige rechtbank bouwen
Om hun slechte sport te huisvesten
Wat vermanen zilveren hoofden
Dat zij niet schuldig zijn
Van bloed voor altijd Rotten
De zon zal nooit stollen.
Dus knip de engelen vleugels
En laat de as draaien
Tot de armen pijn doen.
En de messen zijn diep gevallen.
Want zelfs zij moeten slapen.
En onderdak moeten ze zoeken
Bewonder hun eigen puin.
Maar daar staat een boom.
En in zijn schaduw
Kan een diepere kus nemen
maak de gebroken vuist los.
Om lief te hebben, is om te weerstaan
Wees oud, enbitted flow
En de wind waait weer
En het bos weer te groeien
En je ogen zullen weer schijnen
Zoals de pitch van de oude dennen