mewithoutYou — East Enders Wives songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "East Enders Wives" van mewithoutYou.
Songteksten
We met by chance on the row river sign
Our soft fire danced as our tea leaves dried
We hatched our plans in the atmospheric tides
Said, «Let's give up sacrifice next Lent
Well, that joke’s long, since been spent»
So as the fool on the bagpipes played
We kept cool in the parasol shade
Your thumb on my page at my tender age
East enders wives
And hidden in the fox thorn blind
We grew old as the foxtail pine
Sheep in the cold shielding our gold
Sipping on milk and water like
She packed our bags some arbitrary time
Then waved like a flag from the white star line
Unmoored, unwell, though I seldom elegize
We’ve both been untrue but I’m still counting on you
Like an invbisible rosary
And as the past and all plans are undone
Slowly sank like a shipwrecked sun
Bridges and ropes, burning them both
Burned up the sky
s sang as the black birds fell
Sorrow rang like the church yard bells
An axe to the trees, smoke for the bees
and all our dads died
Songtekstvertaling
We ontmoetten elkaar toevallig op het row river bord.
Ons zachte vuur danste terwijl onze theebladeren droogden.
We hebben onze plannen bedacht in de atmosferische getijden.
Hij zei: "Laten we de volgende Lent opgeven.
Dat is lang geleden.»
Dus als de dwaas op de doedelzak speelde
We bleven koel in de parasol schaduw
Je duim op mijn pagina op mijn tedere leeftijd
Vrouwen uit het oosten
En verborgen in de blinde vos.
We werden oud als de foxtail pine
Schapen in de kou beschermen ons goud
Drinken op melk en water
Ze heeft onze koffers gepakt.
Dan zwaaide als een vlag van de witte ster lijn
Ongeëvenaard, onwel, hoewel ik zelden elegant ben.
We waren allebei onwaar, maar ik reken nog steeds op je.
Als een ondeelbare rozenkrans
En als het verleden en alle plannen ongedaan worden gemaakt
Langzaam zonk als een schipbreuk zon
Bruggen en touwen, beide verbrand
Verbrandde de lucht
s zong als de zwarte vogels vielen
Verdriet klonk als de kerkklokken.
Een bijl aan de bomen, rook voor de bijen
en al onze vaders stierven