Merle Haggard — Hobo Bill songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hobo Bill" van Merle Haggard.
Songteksten
HOBO BILL’S LAST RIDE
(Waldo LaFayette O’Neal)
«© '29 Peer International, BMI "
Ho-bo Bill-y
Riding on that eastbound freight train speeding through the night
Hobo Bill a railroad bum was fighting for his life
The sadness of his eyes revealed the torture of his soul
He raised a weak and weary hand to brush away the cold
Ho-bo Bill
No warm lights flickered round him no blankets there to hold
Nothing but the howling wind and the driving rain so cold
When he heard a whistle blowing in a dreamy kind of way
The hobo seemed contented for he smiled there where he lay
Ho-bo Bill
Outside the rain was falling on that lonely boxcar door
But the little form of Hobo Bill lay still upon the floor
While the train sped through the darkness and the raging storm outside
No one knew that Hobo Bill was taking his last ride
It was early in the morning when they raised the hobo’s head
The smile still lingered on his face but Hobo Bill was dead
There was no mother’s longing to soothe his weary soul
For he was just a railroad bum who died out in the cold
Songtekstvertaling
DE LAATSTE RIT VAN HOBO BILL.
(Waldo LaFayette O ' Neal)
"©'29 Peer International, BMI "
Ho-bo Bill-y
Rijdend op die oostelijke goederentrein die door de nacht rijdt
Zwerver Bill een spoorweg zwerver vocht voor zijn leven
Het verdriet van zijn ogen onthulde de marteling van zijn ziel
Hij stak een zwakke en vermoeide hand op om de kou weg te vegen.
Ho-bo Bill
Geen warme lichten flikkerden om hem heen geen dekens om vast te houden
Niets dan de huilende wind en de rijzende regen zo koud
Toen hij een fluitje hoorde fluiten op een dromerige manier
De zwerver leek tevreden want Hij glimlachte daar waar hij lag.
Ho-bo Bill
Buiten viel de regen op die eenzame deur van de wagon.
Maar de kleine vorm van Hobo Bill lag nog steeds op de grond.
Terwijl de trein door de duisternis en de razende storm ging
Niemand wist dat Hobo Bill zijn laatste rit maakte.
Het was vroeg in de ochtend toen ze het hoofd van de zwerver ophieven.
De glimlach hing nog steeds op zijn gezicht, maar Hobo Bill was dood.
Er was geen moeder ' s verlangen om zijn vermoeide ziel te kalmeren.
Want hij was gewoon een spoorlijn zwerver die stierf in de kou