Mercedes Sosa — Venas Abiertas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Venas Abiertas" van Mercedes Sosa.
Songteksten
Por la blanda arena que lame el mar
Su pequeña huella no vuelve más
Y un sendero solo de pena y silencio llegó
Hasta el agua profunda
Y un sendero solo de penas puras llegó
Hasta la espuma
Sabe Dios que angustia te acompañó
Qué dolores viejos calló tu voz
Para recostarte arrullada en el canto
De las caracolas marinas
La canción que canta en el fondo oscuro del mar
La caracola
Te vas Alfonsina con tu soledad
¿qué poemas nuevos fuiste a buscar?
Y una voz antigua de viento y de mar
Te requiebra el alma
Y la está llamando
Y te vas, hacia allá como en sueños
Dormida Alfonsina, vestida de mar
Cinco sirenitas te llevarán
Por caminos de algas y de coral
Y fosforescentes caballos marinos harán
Una ronda a tu lado
Y los habitantes del agua van a nadar pronto a tu lado
Bájame la lámpara un poco más
Déjame que duerma, nodriza en paz
Y si llama él no le digas que estoy
Dile que Alfonsina no vuelve
Y si llama él no le digas nunca que estoy
Di que me he ido
Te vas Alfonsina con tu soledad
¿qué poemas nuevos fuiste a buscar?
Y una voz antigua de viento y de mar
Te requiebra el alma
Y la está llamando
Y te vas, hacia allá como en sueños
Dormida Alfonsina, vestida de mar
Songtekstvertaling
Bij het zachte zand dat de zee likt
Zijn kleine voetafdruk komt niet meer terug.
En een eenzaam pad van verdriet en stilte kwam
Zelfs diep water.
En een pad van puur verdriet alleen kwam
Tot aan het schuim
God weet dat angst je vergezelde.
Wat een pijn je stem verstoorde
Om te gaan liggen in slaap gesust in het lied
Van zeeslakken
Het lied dat zingt op de donkere achtergrond van de zee
Slak
Je verlaat Alfonsina met je eenzaamheid
welke nieuwe gedichten zocht je?
En een oude stem van wind en zee
Het vereist je ziel.
En hij belt haar.
En je gaat, daar als in een droom
Slapende Alfonsina, gekleed in zee
Vijf kleine zeemeerminnen nemen je mee.
Bij algen en koraal
En fosforescerende zeepaardjes zullen
Een rondje aan je zijde
En de bewoners van het water zullen aan jouw zijde zwemmen.
Leg de lamp nog wat neer.
Laat me slapen, zuster in vrede.
En als hij belt, zeg hem dan niet dat ik hier ben.
Zeg hem dat Alfonsina niet terugkomt.
En als hij belt, zeg hem dan nooit dat ik hier ben.
Zeg dat ik weg ben.
Je verlaat Alfonsina met je eenzaamheid
welke nieuwe gedichten zocht je?
En een oude stem van wind en zee
Het vereist je ziel.
En hij belt haar.
En je gaat, daar als in een droom
Slapende Alfonsina, gekleed in zee