Melocos — Noviembre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Noviembre" van Melocos.
Songteksten
Paroles de la chanson Noviembre:
Yo no me hago a la idea
De que en los pasos que de
Tu ya no estarás
Y las maletas se llenan
Y cada esquina en la casa preguntará
Por qué te fuiste
Sin despedirte…
Arden los libros
Paredes que huyen de mi
Y el espejo se ha quedado hueco
Abres la puerta sin mas
Tu sombra se va
Dibujando en el recuerdo
Ahora que el otoño nos parece decir
Que debemos escuchar al tiempo
Solo oigo silencio
Y cuando llegue noviembre
Esta canción me dirá que no volverás
Y con la luz de diciembre
Empezaré a comprender
Que era solo un paso más
Para terminar lo que sin querer
Se rompió al estirar
Solo estas en cuarentena
Minutos que solo saben mirar atrás
Colmillos de luna llena
Para morder un pasado que sabe igual
Fue tan difícil
No darnos cuenta…
Arden los discos
Guitarras que huyen de mi
Yo me siento como un extranjero
La puerta se cerrará
Tu imagen será
Antídoto y también veneno
Ahora que me miras sin saber que decir
Yo te juro que echaré de menos
Tanto nuestros silencios…
Y cuando llegue noviembre
Esta canción me dirá que no volverás
Y con la luz de diciembre
Empezaré a comprender
Que era solo un paso más
Para terminar lo que sin querer
Se rompió al estirar
Songtekstvertaling
Tekst van de chanson November:
Ik snap het niet.
Van dat in de stappen die van
Dan ben je weg.
En de koffers vullen zich.
En elke hoek van het huis zal vragen
Waarom ben je weggegaan?
Zonder afscheid te nemen.…
Boeken branden
Muren die wegrennen van mij
En de spiegel is hol geworden
Doe gewoon de deur open.
Je schaduw is weg.
Tekenen in geheugen
Nu schijnt die Herfst ons te vertellen
Dat we tegelijkertijd moeten luisteren
Ik hoor alleen stilte.
En als November komt
Dit lied zal me vertellen dat je niet terugkomt.
En met het licht van December
Ik begin het te begrijpen.
Dat was nog maar een stap.
Om af te maken wat onbedoeld
Het brak bij het strekken
Je bent in quarantaine.
Minuten die alleen kunnen terugkijken
Volle maan tanden
Om een verleden te bijten dat hetzelfde smaakt.
Het was zo moeilijk.
Niet opgemerkt…
De schijven branden
Gitaren die van me wegrennen
Ik voel me als een buitenlander.
De deur gaat dicht.
Uw beeld zal zijn
Tegengif en ook vergif
Nu je naar me kijkt zonder te weten wat je moet zeggen
Ik zweer dat ik je zal missen.
Beide stiltes.…
En als November komt
Dit lied zal me vertellen dat je niet terugkomt.
En met het licht van December
Ik begin het te begrijpen.
Dat was nog maar een stap.
Om af te maken wat onbedoeld
Het brak bij het strekken