Мельница — Ветер songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ветер" van Мельница.
Songteksten
Как ко мне посватался ветер,
Бился в окна, в резные ставни.
Поднималась я на рассвете, мама,
Нареченною ветру стала.
Ну, а с ветром кто будет спорить,
Решится ветру перечить?
Вышивай жасмин и левкои,
С женихом ожидая встречи.
Отпусти меня в поле, мама,
Зелены витражи в часовне,
Чтоб с востока в душистых травах
Мой жених пришел невесомый.
Мой жених под луною зеленою
Сердце возьмет в ладони,
Бубенцы рассыплются звоном
В семи широких подолах.
Где же ветер мой? Пусто в поле.
Или предал меня мой милый?
Для чего мне краса и воля?
Он крылат, только я бескрыла!
Для чего такому жена —
Он играет шелковой плетью;
Где-то всадник, привстав в стременах,
Летит в погоне за смертью.
Ой, да на что, на что сдалась я ему,
Словно нож, он остер и резок;
Вышивают небесную тьму
Пальцы тонких ветреных лезвий.
Распускает тугие косы
Под масличной юной луною.
В тишине танцует, смеется,
Будто впрямь и стала женою.
Поздно зовете, друзья,
Я сама себе незнакома,
Ведь я — я уже не я, мама,
И дом мой — уже не дом мой.
Songtekstvertaling
Hoe de wind me het hof maakte,
Ik raakte de ramen, de gekerfde luiken.
Ik stond bij zonsopgang op, moeder.,
De wind is een naamgenoot geworden.
Wie zal tegen de wind in gaan?,
Durf je de wind over te steken?
Jasmijn borduren en Wandbloemen,
De bruidegom wacht op een ontmoeting.
Laat me naar het veld gaan, moeder.,
Groen glas in lood ramen in de kapel,
Naar het Oosten in geurige kruiden
Mijn verloofde en ik werden gewichtloos.
Mijn verloofde onder de Groene Maan
Het hart zal de palm van je hand nemen.,
De klokken zullen uit elkaar vallen met een klinkende
In zeven brede hemlines.
Waar is mijn wind? Leeg in het veld.
Of heeft mijn lieveling me verraden?
Waar heb ik schoonheid en wil voor nodig?
Hij is gevleugelde, maar ik ben vleugelloos!
Waar is een vrouw voor? —
Hij speelt met een zijden zweep.;
Ergens stond een ruiter op in zijn beugels.,
Vliegen in achtervolging van de dood.
Oeps, Ja daarover, op dat gaf ik hem over,
Als een mes, het is scherp en scherp;
Borduur de hemelse duisternis
Vingers van dunne, winderige messen.
Laat strakke vlechten zakken
Onder de olijfkleurige jonge maan.
Dansen in stilte, lachen,
Alsof ze echt een vrouw was geworden.
Late oproep, vrienden,
Ik ken mezelf niet.,
Ik ben mezelf niet meer, Moeder.,
En mijn thuis is niet langer mijn thuis.