Мельница — Шаман songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Шаман" van Мельница.
Songteksten
Я кривой иглою шкуры штопала,
Солнце над озером
Плавало в тумане свежей кровью
Среди синего молока.
Плачут волки за далекой сопкою —
Знать, дело к осени.
В стойбище им лайки вторят воем,
У оленей красны рога.
Он колдун, он ведун, он шаман, он проклят
Сам собою в трех мирах.
Под его ногой танцуют камни,
Или бубен у меня в груди?
Скоро снег, скоро лед, скоро на охоту
За оленем о семи рогах.
Из косы семь прядей, дева, дай мне —
Ой, режь, да не гляди,
Тетиву ты мне сплети!
Как прозрачный холод веял с севера,
Он говорил слова:
«Как не вспомнит солнца земля зимою,
Так не вспомнить и мне его».
Я коптила рыбу зверобоем-клевером —
Пой, одолень-трава!
Знаки начертила я на ней стрелою,
Ой, да каленою,
Имени запретного!
Забудешь первый закат,
За ним забудешь второй,
Собаки рыбу съедят,
Смешают кости с золой.
И дни короче ночей,
И отрастает коса,
А лайки рвутся с цепей,
А в их глазах — небеса.
Лайки чувствуют след,
Кровавый, как бересклет,
И снова дикий олень
Несется в алый рассвет.
В тумане липком, как кровь,
Он растворяется вновь,
И солнце между семи,
Семи кровавых рогов!
Не тебя ли гонят псы мои, шаман,
В сторону зимы?
Уж не ты ли сам собою предан,
Луком и тетивой?
До того, как упадет ночной туман
В снежные холмы,
Надо мне сыскать колдуна-оленя,
Ой, непутевого!
Только вспомнить имя бы его запретное —
Станет вновь шаман собой,
Меж семи рогов имя то запрятано —
Станет вновь передо мной,
Словно лист перед травой!
Songtekstvertaling
Ik gebruikte een kromme naald om huiden te herstellen.,
Zon over het meer
Zwevend in een mist van vers bloed
Tussen de blauwe melk.
Huilende wolven voor een afgelegen heuvel —
Weet je, deal om te vallen.
In het kamp worden ze opgeroepen door huskies die huilen.,
Herten hebben rode hoorns.
Hij is een tovenaar, hij is een tovenaar, hij is een sjamaan, hij is vervloekt
Alleen in drie werelden.
Stenen dansen onder zijn voet.,
Of een tamboerijn in mijn borst?
De sneeuw, het ijs snel, snel op jacht
Voor een hert met zeven hoorns.
Zeven vlechten, maagd, geef me —
Oh, cut, maar niet kijken,
Maak een bowstring voor me!
Als de pure kou uit het noorden kwam,
Hij sprak de woorden:
"Hoe kan de aarde zich de zon in de winter niet herinneren,
Ik kan het me ook niet herinneren."
Ik rookte vis met sint-janskruid-klaver. —
Zing, overmand-gras!
Ik tekende er tekens op met een pijl.,
Oh, heet,
Verboden naam!
Vergeet de eerste zonsondergang.,
Je vergeet de tweede erna.,
Honden eten vis.,
Meng de botten met de as.
En de dagen zijn korter dan de nachten,
En de vlecht groeit terug,
En de huskies zijn uit hun kettingen gescheurd.,
En in hun ogen, de hemel.
De huskies voelen een spoor van,
Bloederig als beresklet,
En weer een wild hert
Rushing into the scarlet dawn.
In een mist zo kleverig als bloed,
Het lost weer op.,
En de zon tussen zeven,
Zeven hoorns.
Word je niet achtervolgd door mijn honden, sjamaan?
Tegen de winter?
Ben je niet door jezelf verraden?,
Boog en touw?
Voor de nacht mist valt
In de besneeuwde heuvels,
Ik moet de tovenaar-hert vinden.,
Oeps, ne ' er-do-wel!
Denk aan de naam die het verboden zou zijn. —
Zal de sjamaan zichzelf weer worden?,
Tussen de zeven hoorns is de naam verborgen —
Zal weer voor mij zijn.,
Als een blad voor het gras!