Мельница — Прощай songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Прощай" van Мельница.
Songteksten
Прощай, и если навсегда, то навсегда прощай,
Когда б за край — иди, прощай и помни обо мне!
Как близко край — а там туман,
Январь хохочет, вечно пьян,
Я заключен, как истукан, в кольце его огней
Забудь о том, о чем не знал, забудь мои слова,
Не мной не сказаны слова, и ты о них забудь,
А там за краем рыщет тьма, как никогда, близка зима,
И тень твоя, мою обняв, уходит снова в путь
За краем вечности, беспечности, конечности пурги —
Когда не с нами были сны, когда мы не смыкали глаз;
Мы не проснемся, не вернемся ни друг к другу, ни к другим
С обратной стороны зеркального стекла
Когда средь угольев утра ты станешь мне чужой,
Когда я стану и тебе чужим, моя душа:
Держись за воздух ледяной, за воздух острый и стальной,
Он между нами стал стеной, осталось лишь дышать
За краем вечности, беспечности, конечности пурги —
Когда не с нами были сны, когда мы не смыкали глаз;
Мы не проснемся, не вернемся ни друг к другу, ни к другим
С обратной стороны зеркального стекла
За краем ясных, и ненастных, и напрасных зимних дней,
Когда без звука рвется синь, когда и ночь без сна бела,
Мы не вернемся ни друг к другу, ни к себе
С обратной стороны зеркального стекла
Songtekstvertaling
Vaarwel, en als voor altijd, dan voor altijd vaarwel,
Als het gaat om de rand-ga, vaarwel en denk aan mij!
Hoe dichtbij is de rand — en er is mist,
Januari lacht, altijd dronken.,
Ik ben ingesloten als een beeld in de ring van de lichten
Vergeet wat je niet wist, vergeet wat ik zei.,
Ik heb geen woorden gesproken en jij vergeet ze.,
En daar achter de rand van de duisternis sluipt, zoals nooit tevoren, is de winter nabij.,
En jouw schaduw, mijn omhelzing, gaat terug op de weg
Voorbij de rand van de eeuwigheid, onvoorzichtigheid, het einde van de sneeuwstorm —
Toen we geen dromen hadden, toen we onze ogen niet sloten;
We zullen niet wakker worden, we zullen niet terugkeren naar elkaar of naar anderen.
Op de achterkant van het spiegelglas
Wanneer in het midden van de vlammen van de ochtend je een vreemde voor mij zal worden,
Als ik een vreemde voor je word, mijn ziel:
HOU VAST AAN de ijzige lucht, de scherpe en Steele lucht,
Hij werd een muur tussen ons, en alles wat we moesten doen was ademen.
Voorbij de rand van de eeuwigheid, onvoorzichtigheid, het einde van de sneeuwstorm —
Toen we geen dromen hadden, toen we onze ogen niet sloten;
We zullen niet wakker worden, we zullen niet terugkeren naar elkaar of naar anderen.
Op de achterkant van het spiegelglas
Voorbij de rand van heldere, stormachtige en verspilde winterdagen,
Wanneer de blauwe breekt zonder geluid, wanneer de nacht wit is zonder slaap,
We zullen niet terugkeren naar elkaar of naar onszelf.
Op de achterkant van het spiegelglas