Melendi — Pa Que Yo La Cantara songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pa Que Yo La Cantara" van Melendi.
Songteksten
Vivía en el talego
Con el culo para pocas bromas
Con cara de perro
Y con tablas pa´ liarla gorda
Con su calavera
Tatuada en el hombro derecho
Que es la ultima moda
En la pasarela del infierno
Diciendo inocente se volvió loco
Y ¿quien pagara
los platos rotos?
Puede que nadie
o puede que todos
los que antes decían
que solo era un loco
al que le privaron de la luz del día
Y las rejas fueron el frió calor
Donde todo acababa
Se quito la vida y hizo esta canción
Pa´ que yo la cantara
Pa´ que yo la cantara
Verjao como un perro
Mordiscando el hueso de la vida
Su entretenimiento
Preparar la venganza bien fría
Pero unos segundos
Se hacen siglos en el cambalache
Y hace algunos años
Que bailaba al hierro de la cárcel
Diciendo inocente se volvió loco
Y ¿quien pagara
Los platos rotos?
Puede que nadie
O puede que todos
Los que antes decían
Que solo era un loco
Al que le privaron de la luz del día
Y las rejas fueron el frió calor
Donde todo acababa
Se quito la vida y hizo esta canción
Pa´ que yo la cantara
Pa´ que yo la cantara
Y las rejas fueron el frió calor
Donde todo acababa
Se quito la vida y hizo esta canción
Pa´ que yo la cantara
Y se quedan mas
que mudas las palabras
y se apago la luz
en el penitenciario
y el vis a vis que
había tenia con la luna
le convenció
para llevar al otro barrio
y no volvió a pintar
con tiza en las paredes
para contar días que
eran como gotas de agua
siempre encerrado
entre cuatro putas paredes
en las que ya no le cogían casi el alma
y se quedaron mas que mudas las palabras
Songtekstvertaling
Hij woonde in de talego.
Met de kont voor een paar grappen
Met hondengezicht
En met planken om haar dik te maken
Met zijn schedel
Getatoeëerd op rechterschouder
Dat is de nieuwste mode.
Op de loopbrug van de hel
Zeggen dat onschuldig gek werd
En wie zal betalen
de kapotte borden?
Misschien niemand.
of misschien iedereen
die zeiden:
dat hij gewoon een gek was.
die van het daglicht is beroofd.
En de tralies waren de koude hitte
Waar het allemaal eindigde
Hij nam zijn leven en maakte dit lied
Voor mij om het te zingen
Voor mij om het te zingen
Verjao als een hond
Knabbelen aan het bot van het leven
Uw vermaak
Bereid de Koude wraak voor.
Maar een paar seconden
Ze maken eeuwen in de swagger
En een paar jaar geleden
Die danste op het Ijzer van de gevangenis
Zeggen dat onschuldig gek werd
En wie zal betalen
De kapotte borden?
Misschien niemand.
Of misschien iedereen
Die zeiden:
Dat hij gewoon een gek was.
Die van het daglicht is beroofd.
En de tralies waren de koude hitte
Waar het allemaal eindigde
Hij nam zijn leven en maakte dit lied
Voor mij om het te zingen
Voor mij om het te zingen
En de tralies waren de koude hitte
Waar het allemaal eindigde
Hij nam zijn leven en maakte dit lied
Voor mij om het te zingen
En ze blijven langer.
dat je de woorden verandert
en het licht gaat uit
in de gevangenis
en het vis a vis dat
had gehad met de maan
overtuigde hem
om mee te nemen naar de andere buurt
en hij schilderde nooit meer.
met krijt op de muren
om dagen te tellen dat
ze waren als druppels water.
altijd opgesloten.
tussen vier muren.
waarin ze niet langer bijna zijn ziel namen
en ze bleven meer dan stil de woorden