Melendi — Mis Alas Son Tus Hojas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mis Alas Son Tus Hojas" van Melendi.
Songteksten
Dicen que te tengo que dejar
Que me estas haciendo daño
Pero yo les digo que ni hablar
Llevamos juntos demasiados años.
Dicen que me cuesta respirar
Que mi voz se esta quebrando
Pero no puedo ni imaginar vivir sin ti Mi amor de contrabando.
Yo ya escogi mi camino
No quiero mirar hacia atras
No me arrepentire jamas
De decir…
Pienso fregar
El podrido azulejo que empaña tu nombre
Y llevarte hacia la libertad.
Y mis alas son tus hojas
Convirtiendo en poesia lo que tocas
Y mis alas son tus hojas.
Dicen que te tengo que olvidar
ya me estoy quedando tonto
Y es que no saben a quien culpar
Tranqui Maria yo por ti respondo.
Quieren que ya no te vuelva a ver
Pero lo que ellos no saben
Es que no te puedes desprender
De algo que se te ha metido en la sangre.
Yo ya escogi mi camino
No quiero mirar hacia atras
No me arrepentire jamas
De decir…
Pienso fregar
El podrido azulejo que empaña tu nombre
Y llevarte hacia la libertad.
Y mis alas son tus hojas
Convirtiendo en poesia lo que tocas
Y mis alas son tus hojas.
Y mis alas son tus hojas
Convirtiendo en poesia lo que tocas
Y mis alas son tus hojas.
Pienso fregar
El podrido azulejo que empaña tu nombre
Y llevarte hacia la libertad.
Y mis alas son tus hojas
Convirtiendo en poesia lo que tocas
Y mis alas son tus hojas.
Mi primavera se a forjado
En mis bolsillos con tu olor
Y ya no quiero nada mas
Tus besos son mi libertad.
Songtekstvertaling
Ze zeggen dat ik je moet verlaten.
Dat je me pijn doet.
Maar ik zeg je, echt niet.
We zijn al te lang samen.
Ze zeggen dat ik moeite heb met ademhalen.
Dat mijn stem breekt
Maar ik kan me niet voorstellen zonder jou te leven, mijn smokkelende liefde.
Ik heb mijn pad al gekozen.
Ik wil niet achterom kijken.
Ik zal er nooit spijt van krijgen.
Zeggen…
Ik ben van plan om te schrobben
De Rotte tegel die je naam bezoedelt
En je naar de vrijheid brengen.
En mijn vleugels zijn jouw bladeren
Wat je aanraakt verandert in poëzie
En mijn vleugels zijn jouw bladeren.
Ze zeggen dat ik je moet vergeten.
Ik word al gek.
En ze weten niet wie de schuld te geven.
Stil Maria, Ik ben verantwoordelijk voor je.
Ze willen dat ik je nooit meer zie.
Maar wat ze niet weten
Je kunt het gewoon niet loslaten.
Iets dat in je bloed kwam.
Ik heb mijn pad al gekozen.
Ik wil niet achterom kijken.
Ik zal er nooit spijt van krijgen.
Zeggen…
Ik ben van plan om te schrobben
De Rotte tegel die je naam bezoedelt
En je naar de vrijheid brengen.
En mijn vleugels zijn jouw bladeren
Wat je aanraakt verandert in poëzie
En mijn vleugels zijn jouw bladeren.
En mijn vleugels zijn jouw bladeren
Wat je aanraakt verandert in poëzie
En mijn vleugels zijn jouw bladeren.
Ik ben van plan om te schrobben
De Rotte tegel die je naam bezoedelt
En je naar de vrijheid brengen.
En mijn vleugels zijn jouw bladeren
Wat je aanraakt verandert in poëzie
En mijn vleugels zijn jouw bladeren.
Mijn bron is gesmeed.
In mijn zakken met jouw geur.
En Ik wil niet meer
Jouw kussen zijn mijn vrijheid.