Megh Stock — Sofá Emprestado songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sofá Emprestado" van Megh Stock.

Songteksten

Pra sair desse tormento
E te esperar
Mantendo o meu corpo calmo
Pra deixar o tempo correr
E tentar dizer
O que eu realmente acho
Não posso te atropelar
Nem te pedir
Pra ficar aí sozinho
Não sei nem como te falar
Que na verdade
Quero ter você comigo
Pra te dar colo e te ver deitado
Na minha cama
E não naquele sofá emprestado
Daria um pedaço do meu medo
Pra saber se você tem coragem
A distância entrelaça os nossos dedos
Pra encurtar a viagem
Como poderia saber
Se não fosse correr
Atrás de encontrar
Os seus perdidos
Já sei que alguém aí
Já te controla
Na tempestade me contento com seus pingos
Você respirou aqui no meu pescoço
Da janela todos os prédios ali nos ouvindo
Se eu me escondo aqui nesse lugar tranquilo
Não se esqueça que pro caos eu to partindo
Pra te dar colo e te ver deitado
Na minha cama
E não naquele sofá emprestado
Daria um pedaço do meu medo
Pra saber se você tem coragem
A distância entrelaça os nossos dedos
Pra encurtar a viagem

Songtekstvertaling

Om uit deze kwelling te komen
En op jou wachten
Mijn lichaam kalm houden
Om de tijd te laten lopen
En probeer te zeggen
Wat denk ik echt?
Ik kan je niet overrijden.
Vraag maar niets.
Om er alleen te zijn.
Ik weet niet eens hoe ik met je moet praten.
Dat eigenlijk
Ik wil je bij me hebben.
Om je een rondje te geven en je te zien liggen
In mijn bed
En niet op die geleende bank.
Ik zou een deel van mijn angst geven
Om te weten of je de moed hebt
De afstand verbindt onze vingers
Om de reis te verkorten
Hoe kon ik dat weten?
Als het niet voor rennen was
Achter het vinden
Je bent verdwaald.
Ik ken daar al iemand.
Het beheerst je al.
In de storm neem ik genoegen met je druppels.
Je ademde hier in mijn nek.
Vanuit het raam luisteren alle gebouwen naar ons.
Als ik me hier verstop in deze rustige plek
Vergeet die pro chaos niet ik ga weg
Om je een rondje te geven en je te zien liggen
In mijn bed
En niet op die geleende bank.
Ik zou een deel van mijn angst geven
Om te weten of je de moed hebt
De afstand verbindt onze vingers
Om de reis te verkorten