McEnroe — Rugen las Flores songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rugen las Flores" van McEnroe.
Songteksten
El día en que yo te encuentre como a una flor entre las calles
Y sienta que tu sonrisa me convierte en algo más grande,
El día en que yo me acerque y tú quieras acercarte,
El día en que nos toquemos como toca el viento al sauce.
El día en que escuchemos por vez primera nuestras voces,
Se encenderán todas las luces, sonarán todas las canciones,
El día en que sepamos que seremos inseparables
Tú lo adivinarás riendo, yo lo sabré al instante
Y nos sumergiremos los dos sin coger aire,
Haremos las corrientes, haremos de la vida un baile.
Seremos la cruz de Roma, seremos la lluvia en Londres
Dibujaremos los mapas y nos inventaremos los nombres.
Y al despertar tal vez la niebla
Vuelva a dejar la puerta abierta.
El día en que yo te encuentre, que se me borre la memoria
Para dejar todo su espacio, que lo ocupe nuestra historia.
El día en que nos posemos como en las ramas los gorriones
El día en que por fin descansen nuestros corazones.
No nos preguntaremos, no habrá contestaciones
Callarán todos los miedos al ver cómo rugen las flores.
Caerá la nieve en Manhattan, Lisboa por nuestras venas.
El día en que yo me acerque y tú quieras estar cerca
Y al despertar tal vez la niebla
Vuelva a encontrar la puerta abierta.
(Gracias a Marta Villa por esta letra)
Songtekstvertaling
De dag dat ik je vind als een bloem in de straten
En voel dat je glimlach me iets groters maakt,
De dag dat ik in de buurt kom en je dichtbij wilt komen,
De dag dat we elkaar aanraken zoals de wind de wilg raakt.
De dag dat we onze stemmen horen,
Alle lichten zullen branden, alle liedjes zullen klinken,
De dag dat we weten dat we onafscheidelijk zullen zijn
Je raadt het lachend, ik weet het meteen.
En we duiken er allebei in zonder lucht te krijgen.,
We maken de stromingen, we maken van het leven een dans.
We zullen het kruis van Rome zijn, we zullen de regen zijn in Londen
We maken de kaarten en verzinnen de namen.
En bij het ontwaken misschien de mist
Laat de deur weer open.
De dag dat ik je vind, Laat mijn geheugen verdwijnen
Om al zijn ruimte te verlaten, laat ons verhaal het bezetten.
De dag dat we staan als de mussen op de takken
De dag dat onze harten eindelijk rusten.
We zullen ons niet afvragen, er zullen Geen antwoorden zijn
Alle angsten zullen tot zwijgen worden gebracht als de bloemen brullen.
Sneeuw valt in Manhattan, Lissabon door onze aderen.
De dag dat ik dichtbij kom en je wilt dichtbij zijn
En bij het ontwaken misschien de mist
Vind de deur weer open.
(Dank aan Marta Villa voor deze tekst)