Mayck e Lyan — No Ponteio da Viola songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "No Ponteio da Viola" van Mayck e Lyan.
Songteksten
Aprendi tocar viola e não tive professor
Fiz esse pagode novo só pra mostrar o meu valor
Vim dizer algumas coisas que um dia alguém me contou
É um ditado muito certo, já dizia meu avô
Na boca de quem não presta o que é bom não tem valor
Sou uma cabocla do mato, canto com os passarinhos
Com deus e a viola no braço eu nunca estou sozinha
No jardim que eu cultivo, roseira não dá espinho
Pra uma ave abandonada oito garrancho é um ninho
Pra quem já está perdido, qualquer vereda é caminho
Água bate em pedra dura, que fura e não amolece
A lavoura que eu planto, mesmo que não chove cresce
Sei que quem bate não lembra, quem apanha não esquece
Desprezo de um falso amor, meu coração não padece
Terreiro que o galo canta, a galinhada obedece
Na entrada do portão, tapete vira capacho
Na cordilheira dos andes, bananeira não dá em cacho
No ponteio da viola meus dedos correm no aço
No batidão do pagode, tudo o que eu procuro eu acho
Dou uma viola de presente pra quem fizer o que eu faço
Songtekstvertaling
Ik leerde viola Spelen en had geen leraar.
Ik heb deze nieuwe pagode gemaakt om mijn waarde te tonen.
Ik kwam wat dingen zeggen die iemand me ooit vertelde.
Het is een heel goed gezegde, mijn grootvader zei altijd
In de mond van degenen die niet lenen wat goed is heeft geen waarde
Ik ben een cabocla van de bush, ik zing met de vogels
Met God en de viola aan de arm ben ik nooit alleen
In de tuin die ik verbouw, geeft rosehip geen doorn
Voor een verlaten vogel is garrancho een nest
Voor hen die al verloren zijn, is elke weg een weg.
Water slaat op harde steen, die blijft plakken en niet verzacht
Het gewas I plant, zelfs als het niet regent groeit
Ik weet wie aanklopt weet het niet meer, wie vangt vergeet niet
Minachting van een valse liefde, mijn hart lijdt niet
Terreiro dat de Haan zingt, de kip gehoorzaamt
Bij de ingang van de poort draait het tapijt deurmat
In de andes geeft bananeira niet toe in trossen.
In de Pointe do viola rennen mijn vingers op staal
Op het ritme van de pagode, alles wat ik zoek, denk ik
Ik geef een viola als geschenk aan iedereen die doet wat ik doe.