Maxime Le Forestier — Les jours meilleurs songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les jours meilleurs" van Maxime Le Forestier.

Songteksten

A courir du Pacifique à l’Inde, on voulait quoi?
On voyait partout des sardines
Alignées dans de l’huile de moteurs
Fallait donc qu’on couse à nos Jean’s
Des fils de couleurs
On était nés sur des ruines
The times were changing
On pouvait planter des fleurs
On voulait juste des jours meilleurs
Juste des jours meilleurs
J’entends les mélodies grises
Et toute ces voix qui disent:
«Ils viendront plus.»
J’entends les fontaines de pleurs
J’entends gémir les choeurs
Des «Si j’avais su…»
«Si j’avais pu…»
Des «Si j’avais eu moins peur…»
J’entends grossir les ventres
Et fumer les cigares
Ça fait la différence entre
Ancien adolescent et futur vieillard
J’entends grossir les flingues
Et fumer les mémoires
Pendant qu’une bande de dingues
Au fond de leurs idées, peuvent arrêter l’histoire
On voyait partout des sardines
Alignées dans de l’huile de moteurs
Fallait donc qu’on couse à nos Jean’s
Des fils de couleurs
On était nés sur des ruines
The times were changing
On pouvait planter des fleurs
On voulait juste des jours meilleurs
Juste des jours meilleurs
J’en ai trouvé qui s’amènent
Ils s’envolent, ils t’emmènent
Et tu t’en vas
Tiré par trente-six planeurs
J’en ai trouvé qui rodent
Au fond des nuits chaudes
Au fond d’un lit
Du tropique à l'équateur
J’en ai trouvé qui passent
En travers de moi
Un ouragan qui casse
Un gros plan d’habitudes et puis qui s’en va
J’ai l’impression d’avoir une cible
Émerger du brouillard
D’avoir pensé l’impossible
Et, dans un soupir du temps, l’apercevoir
Même si je vois encore des sardines
Alignées dans l’huile des moteurs
Il me reste un couplet d’Imagine
Qui m’emmène ailleurs…
Juste des jours meilleurs
(Merci à William APERT pour cettes paroles)

Songtekstvertaling

Vluchten van de Stille Oceaan naar India, wat wilden we?
Je kon overal sardientjes zien.
Uitgelijnd in motorolie
Dus moesten we aan onze spijkerbroek naaien.
Kleurdraden
We zijn geboren op ruïnes.
De tijden veranderden.
Je zou bloemen kunnen planten.
We wilden gewoon betere dagen.
Gewoon betere dagen.
Ik hoor de grijze melodieën.
En al die stemmen die zeggen:
"Ze zullen meer komen.»
Ik hoor de fonteinen van tranen
Ik hoor de koren kreunen.
"Als ik had geweten…»
"Als ik kon…»
"Als ik minder bang was geweest…»
Ik hoor dat de buiken groot worden.
En sigaren roken
Het maakt het verschil tussen
Voormalig tiener en toekomstige Oude man
Ik hoor dat wapens groot worden.
En rokende herinneringen
Terwijl een stel freaks
Op de bodem van hun ideeën, kan het verhaal stoppen
Je kon overal sardientjes zien.
Uitgelijnd in motorolie
Dus moesten we aan onze spijkerbroek naaien.
Kleurdraden
We zijn geboren op ruïnes.
De tijden veranderden.
Je zou bloemen kunnen planten.
We wilden gewoon betere dagen.
Gewoon betere dagen.
Ik heb wat gevonden dat brengt
Ze vliegen weg, ze nemen je mee
En jij gaat weg.
Afgevuurd met 36 zweefvliegtuigen
Ik heb wat gevonden dat knaagt.
Diep in de warme nachten
Op de bodem van een bed
Van de tropen naar de evenaar
Ik heb wat gevonden.
Via mij.
Een orkaan die breekt
Een close-up van gewoonten en dan wie gaat
Ik heb het gevoel dat ik een doelwit heb.
Kom uit de mist
Om het onmogelijke te denken.
En, in een zucht van tijd, om het te zien
Ook al zie ik nog steeds sardines
Uitgelijnd in motorolie
Ik heb nog steeds een vers van Imagine
Wie neemt me ergens anders mee naartoe…
Gewoon betere dagen.
(Dank aan William APERT voor deze woorden)