Maxim — 1980-2010 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "1980-2010" van Maxim.
Songteksten
Es sind nicht viele, die sich zusammengefunden haben
Hier, wo wir unsere generation begraben
In einer schlichten kiste, aus einem schwarzen wagen
Auf den schultern unserer kinder vor uns hergetragen
Unsere mäntel wehen stumm im regen
Niemand faltet die hände, um für uns zu beten
Keine letzten worte, keine trauerreden
Keine nasen triefen, keine augen tränen
Keine lieder, keine fahnen
Kein weihrauch und kein amen
Wir kriegen nicht mal einen namen
Und alles, was auf unserem grabstein steht
Ist 1980 2010
Ein sonnenstrahl fällt auf den stein daneben
Wo unsere eltern stehn und ihre blumen niederlegen
Dort liegt ein traum begraben und er wird weiterleben
Während hier unkraut wächst und spinnen ihre netze weben
Ich schau zu den krähen, die in den ästen sitzen
Während sie erde über unsere überreste kippen
Keine taschentücher, keinen letzten segen
Und es ist jetzt schon so, als wären wir immer weggewesen
Und unsere grablichter treiben
Durch die rinnsteine hinein
In die offene see
Songtekstvertaling
Er zijn er niet veel die samen zijn gekomen.
Hier, waar we onze generatie begraven.
In een eenvoudige doos, uit een zwarte auto
Gedragen voor ons op de schouders van onze kinderen
Onze jassen blazen stil in de regen
Niemand vouwt zijn handen om voor ons te bidden.
Geen laatste woorden, geen begrafenisredes.
Geen neuzen druipen, geen ogen tranen
Geen liedjes, geen vlaggen
Geen wierook en geen amen.
We hebben niet eens een naam.
En alles op onze grafsteen
Is 1980 2010
Een zonnestraal valt op de steen ernaast
Waar onze ouders staan en bloemen leggen
Er ligt een droom begraven en hij zal voortleven
Hier groeien onkruid en spinnen weven hun webben.
Ik kijk naar de kraaien in de takken
Terwijl ze de aarde over onze resten schuin houden.
Geen zakdoeken, geen laatste zegen
En het is al alsof we altijd weg waren.
En onze Grave lights
Door de goten
In de open zee