Max Pezzali — La prima in basso songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La prima in basso" van Max Pezzali.
Songteksten
Puoi avere un milione di chilometri,
alle tue spalle come me però,
davanti agli imprevisti ed agli ostacoli,
non è che servano un granchè.
Ci sono gli animali che attraversano,
scemi che saltano gli stop,
o sfighe che semplicemente accadono,
solo per divertirsi un pò.
Ma si torna sempre in sella,
qualche cicatrice in più,
e poi prima in basso,
e tutte le altre su.
Il viaggio è lungo e capita di perdersi,
anche se c'è chi giura che «io, mai!»,
ma poi ti guardi intorno ed i fenomeni,
girano a vuoto come te.
Perchè gli incroci sono quasi identici,
le strade si assomigliano,
cartelli vecchi scritti male e inutili,
rallentano e confondono.
Ma si torna sempre in sella,
qualche cicatrice in più,
e poi prima in basso,
e tutte le altre su.
Una marcia dopo l’altra,
la paura passerà,
ciò che non distrugge,
poi fortifica.
Un trucco me l’ha rivelato un manico,
mi ha detto se succederà che vai,
e incontri un ostacolo o un pericolo,
tu non devi guardarlo mai.
Che se lo guardi contro a sè ti attirerà,
perchè il cervello va cosi,
devi guardar la traiettoria libera,
solo cosi lo eviti.
E si torna sempre in sella,
qualche cicatrice in più,
e poi prima in basso,
e tutte le altre su.
Una marcia dopo l’altra,
la paura passerà,
ciò che non distrugge,
poi fortifica.
Songtekstvertaling
Je kunt een miljoen kilometer hebben.,
achter je mag me wel,
in het licht van onvoorziene gebeurtenissen en obstakels,
ze hebben niet veel nodig.
Er komen dieren over,
dwazen die stoppen overslaan,
of losers die gewoon gebeuren.,
gewoon voor de lol.
Maar je gaat altijd terug in het zadel,
nog een paar littekens.,
en dan eerst naar beneden,
en alle anderen opstaan.
De reis is lang en het raakt toevallig verloren,
hoewel er mensen zijn die zweren dat " ik, nooit!»,
maar dan kijk je rond en de fenomenen,
ze draaien zoals jij.
Omdat de snijpunten bijna identiek zijn.,
de straten zien eruit als,
oude tekens verkeerd geschreven en nutteloos,
ze vertragen en verwarren.
Maar je gaat altijd terug in het zadel,
nog een paar littekens.,
en dan eerst naar beneden,
en alle anderen opstaan.
De ene maart na de andere,
angst gaat voorbij.,
wat vernietigt niet,
versterk dan.
Een truc die mij een handvat onthulde,
hij zei dat als het zou gebeuren, jij zou gaan.,
en je komt een obstakel of gevaar tegen.,
je hoeft nooit naar hem te kijken.
Dat als je het tegen zichzelf bekijkt het je zal trekken,
waarom gaan de hersenen zo?,
je moet de vrije baan behouden.,
dat is de enige manier om het te vermijden.
En je gaat altijd terug in het zadel,
nog een paar littekens.,
en dan eerst naar beneden,
en alle anderen opstaan.
De ene maart na de andere,
angst gaat voorbij.,
wat vernietigt niet,
versterk dan.