Maurice Fanon — La petite juive songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La petite juive" van Maurice Fanon.

Songteksten

Dans ce monde borné de quel entre deux guerres
Où ceux qui font les lois les troussaient par derrière
Nous n’avions que cinq ans du pains sec au dessert
Pour cinq lettres de trop ou un pet de travers
On nous disait tu vois c’est la croix que Grand-Père
A gagné au Chemin des Dames et nos grands frères
Abandonnant le bleu pour un kaki douteux
Cocufiaient Madelon dans les bras de Marlène
Une fois l’an nous allions voir entre père et mère
La victoire en chantant nous ouvrir la barrière
Et nous nous en allions en suçant des bonbons
Jouer du revolver à deux sous le bouchon
Et je me souviens, la petite juive
Elle me disait viens
Elle était jolie
On faisait des bêtises
Où on ne faisait rien
Elle s’appelait Lise
Et je m’en souviens
Dans ce monde truqué de quelle drôle de guerre
Tout ceux qui font le front le bradait à l’arrière
Nous n’avions que dix ans et dans nos gibecières
Une histoire de France qui tombait en poussière
On nous a fait courir, traverser des rivières
Sur des ponts d’Avignon qui dansaient à l’envers
Ça tirait par devant, ça poussait par derrière
Les plus pressés n'étaient pas les moins militaires
On nous a fait chanter pour un ordre nouveau
D'étranges Marseillaises de petite vertu
Qui usaient de la France comme d’un rince cul
Et s’envoyaient en l’air aux portes des ghettos
Et je me souviens, la petite juive
On lui a dit viens
Elle était jolie
Elle a fait sa valise
Un baiser de la main
Elle s’appelait Lise
Il n’en reste rien
Dans ce monde mort-né d’avant quelle autre guerre
Le Japon blessé lèche encore son cancer
Dans ce monde septique où ceux qui ont la foi
Ne savent plus si Dieu est devant ou derrière
Dans ce monde d’argent où la banque surnage
Comme une poisson ventru qui attend le naufrage
Nous n’avons que trente ans sainte horreur de la guerre
Et pourtant nous n’avons pas cessé de la faire
On nous a fait marner de Djébel en rizières
De Karib en Sylla, de cuvettes en civières
Comme si nous n’avions pas autre chose à faire
Qu'à montrer nos fesses aux quatre coins de la terre
Et je me souviens la petite Juive
Elle me disait viens
Elle était jolie
On faisait des bêtises
Où on ne faisait rien
Elle s’appelait Lise
Et je m’en souviens

Songtekstvertaling

In deze wereld begrensd door wat tussen twee oorlogen
Waar degenen die de wetten maken hen van achteren brengen
We hadden maar vijf jaar van droog brood tot dessert.
Voor vijf te veel letters of een klucht
Er is ons verteld dat het het kruis is dat opa
Gewonnen op de weg van de dames en onze grote broers
Blauw opgeven voor een dubieuze kaki
Geknuffeld met Madelon in Marlene ' s armen
Eens per jaar zouden we zien tussen vader en moeder
Overwinning door ons te zingen Open de barrière
En we gingen snoep zuigen.
Tweehandige revolver onder de pet Afspelen
En ik herinner me de kleine Jood.
Ze zei dat ik moest komen.
Ze was mooi.
We deden domme dingen.
Waar we niets deden
Haar naam was Lise.
En ik herinner me
In deze gesaboteerde wereld van wat een grappige oorlog
Iedereen die het front doet, verkocht het aan de achterkant.
We waren pas tien jaar oud en in onze gibecières
Een verhaal over Frankrijk dat tot stof valt
We moesten rennen, rivieren oversteken.
Op Avignon bruggen die ondersteboven dansten
Het schoot van voren, het duwde van achteren.
De meest gehaaste waren niet de minste militairen.
We werden gechanteerd voor een nieuwe orde.
Vreemde Marseillaise van kleine deugd
Die Frankrijk gebruikte als een kontspoeling
En stuurden zichzelf in de lucht bij de poorten van de getto ' s
En ik herinner me de kleine Jood.
Ze zeiden dat hij moest komen.
Ze was mooi.
Ze heeft haar koffer gepakt.
Een handkus
Haar naam was Lise.
Er is niets meer over.
In deze doodgeboren wereld voor welke andere oorlog dan ook.
Gewond Japan likt nog steeds aan haar kanker
In deze septische wereld waar zij die geloven
Weet niet of God voor of achter is.
In deze wereld van geld waar de bank een naam heeft
Als een buikvis wachtend op de schipbreuk
We zijn pas dertig jaar oud Heilige verschrikking van de oorlog
En toch zijn we er niet mee gestopt.
We zijn marner van Jebel in rijstvelden.
Van Karib naar Sylla, van Kom tot brancards
Alsof we niets anders te doen hadden.
Dan om onze billen te tonen aan de vier hoeken van de aarde
En ik herinner me de kleine Jood
Ze zei dat ik moest komen.
Ze was mooi.
We deden domme dingen.
Waar we niets deden
Haar naam was Lise.
En ik herinner me