Maurice Chevalier — Paris, Stay the Same songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Paris, Stay the Same" van Maurice Chevalier.
Songteksten
Christmas makes me realize how greatly things do change
Friends lose touch, people age, and family moves away
But it is what had stayed the same that gives me the most tears
For I’ve had the same Christmas cake for almost thirty years
Granny made it back in sixty-eight and gave it to my mom
Who gave it to her uncle who gave it to her son
Who then gave it to me and that is where it stuck
For I was only three months old and clearly out of luck
Each Christmas of my childhood that fruit-brick would return
My mom would place it on a plate and tell me I must learn
That it is rude to get a gift and not put it to use
And every year I’d take a bite and chip another tooth
After fifteen years of misery I’d had all I could take (All I could take)
That summer I went camping and dropped it in the lake (In the lake)
I thought that I was rid of it, but on Christmas eve (Christmas eve)
There it was «from Santa Claus» under the Christmas tree (Christmas tree)
Each year I’d try to lose it but it would just return
So I cried out «oh why have I been given such a burden?»
A voice replied, «it's not a curse, but the greatest gift»
«For when all else abandons you, you will still have it.»
For all of man’s creations slowly waste away
Relationships do crumble and buildings do decay
The pyramids and Stonehenge slowly disappear
But if they were made of Christmas cake they’d last a million years
Songtekstvertaling
Kerstmis doet me beseffen hoe sterk dingen veranderen.
Vrienden verliezen contact, mensen ouder worden, en familie verhuist
Maar het is wat hetzelfde gebleven was dat me de meeste tranen geeft.
Want Ik heb al bijna dertig jaar dezelfde kerstcake op.
Oma kwam terug in 68 en gaf het aan mijn moeder.
Die het aan haar oom gaf die het aan haar zoon gaf.
Wie gaf het dan aan mij en dat is waar het bleef hangen
Want ik was pas drie maanden oud en had duidelijk geen geluk.
Elke kerst van mijn kindertijd zou die fruit-baksteen terugkeren.
Mijn moeder legde het op een bord en zei dat ik het moest leren.
Dat het onbeleefd is om een cadeau te krijgen en het niet te gebruiken
En elk jaar nam ik een hap en brak een andere tand
Na vijftien jaar ellende had ik alles wat ik kon verdragen.)
Die zomer ging ik kamperen en liet het vallen in het meer (In het meer)
Ik dacht dat ik het kwijt was, maar op kerstavond)
Daar was het" van de Kerstman " onder de kerstboom)
Elk jaar probeerde ik het te verliezen, maar het kwam gewoon terug.
Dus riep ik: "waarom heb ik zo' n last gekregen?»
Een stem antwoordde: "Het is geen vloek, maar het grootste geschenk»
"Want als al het andere je in de steek laat, zul je het nog steeds hebben.»
Want alle creaties van de mens verdwijnen langzaam.
Relaties verkruimelen en gebouwen vervallen.
De piramiden en Stonehenge verdwijnen langzaam.
Maar als ze van kerstcake gemaakt waren, zouden ze het een miljoen jaar volhouden.