Maureen McGovern — Why Can't I Forget songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Why Can't I Forget" van Maureen McGovern.
Songteksten
I have the world’s worst memory
Many times a day, I say
Where did I leave my key?
Where have I put my purse?
Where else should I be?
It’s perverse
A life of hide-and-seek
I never know the date and worse
The day of the week
So, why can’t I forget
The day I met him?
He held the door and let me go ahead
Rushing to our separate lives
We took a walk instead
Why can’t I forget him
And every word he said?
I’m always sending Christmas cards
They’re more interesting in spring
Only my banker knows
The checks I forgot to sign
Where did I get these clothes?
They’re not mine!
I made myself a list
Of things I really have to find
But where is that list?
So, why can’t I forget
Those summer evenings
He’d wait for me outside our small café?
We were both like kids again
We had so much to say
Why can’t I forget him?
It’s funny in a way
Funny just remembering
The way we laughed at ev’rything
I found the one that I’d been waiting for
I could hardly recognize
The woman I was in his eyes
A woman I had never known before
Why can’t I forget
The way he touched me?
I see his face, desire in his eyes
The smile he gave to no one else
His silences and sighs
Why can’t I forget
The way he loved me
The way I loved him
And the way he said goodbye?
Songtekstvertaling
Ik heb ' s werelds slechtste herinnering
Vaak per dag, zeg ik.
Waar heb ik mijn sleutel gelaten?
Waar heb ik mijn tas gelaten?
Waar moet ik anders zijn?
Het is pervers.
Een leven van verstoppertje
Ik weet nooit de datum en erger
De dag van de week
Waarom kan ik het niet vergeten?
De dag dat ik hem ontmoette?
Hij hield de deur vast en liet me verder gaan.
Ons naar ons eigen leven haasten
We hebben een wandeling gemaakt.
Waarom kan ik hem niet vergeten?
En elk woord dat hij zei?
Ik stuur altijd kerstkaarten.
Ze zijn interessanter in de lente.
Alleen mijn bankier weet het.
De cheques die ik vergat te tekenen.
Hoe kom ik aan die kleren?
Ze zijn niet van mij!
Ik heb een lijst gemaakt.
Van dingen die ik echt moet vinden
Maar waar is die lijst?
Waarom kan ik het niet vergeten?
Die zomeravonden
Wachtte hij op me bij ons kleine café?
We waren weer net kinderen.
We hadden zoveel te zeggen.
Waarom kan ik hem niet vergeten?
Het is grappig in zekere zin.
Grappig dat ik het me herinner.
De manier waarop we lachten om alles.
Ik heb degene gevonden waar ik op gewacht had.
Ik kon nauwelijks herkennen
De vrouw die ik in zijn ogen was
Een vrouw die ik nog nooit had gekend.
Waarom kan ik het niet vergeten?
De manier waarop hij me aanraakte?
Ik zie zijn gezicht, verlangen in zijn ogen
De glimlach die hij aan niemand anders gaf
Zijn stiltes en zuchten
Waarom kan ik het niet vergeten?
De manier waarop hij van me hield
De manier waarop ik van hem hield.
En de manier waarop hij afscheid nam?