Matt Ellis — Seven Years At Sea songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Seven Years At Sea" van Matt Ellis.
Songteksten
Remember when I said lets go and you followed me into the sea
She looked so calm that day against the shore
The harbor sent us up through the heads
We set our course and we drifted north
Waves carried us for days into the storm
I hoped that hope would save us both
and keep us here afloat so far from home
The hardest part of letting go,
Is never letting go in time
On drunken seas through splintered hail
on broken waves, my heart did wail
No turning back, the worst was surely done
We forged ahead and we raised the sails,
We held on to the Dragon’s tail
The dawn brought destination to us all
I hoped that hope would save us both
and keep us here afloat so far from home
I know, I know it’s so far to go But know the waves wont keep you for their own
We weathered the storm and we gave into nature
Neptune he roared and he gave us salvation.
The Ocean she bled when she gave us tomorrow
Nobody said we could beg, steal or borrow.
I hoped that hope would save us both
and keep us here afloat so far from home
The hardest part of letting go, well the hardest part
Is never letting go in time
Songtekstvertaling
Weet je nog dat ik zei: Laten we gaan en je volgde me de zee in.
Ze leek zo kalm die dag tegen de kust
De haven stuurde ons door de hoofden.
We zetten onze koers en we dreven noordwaarts.
De golven droegen ons dagenlang de storm in.
Ik hoopte dat hope ons beiden zou redden.
en houdt ons hier drijven zo ver van huis
Het moeilijkste deel van loslaten,
Is nooit loslaten in de tijd
Op dronken zeeën door versplinterde hagel
op gebroken golven, huilde mijn hart
Er is geen weg terug, het ergste is zeker geschied.
We smeedden vooruit en hieven de zeilen.,
We hielden vast aan de staart van de Draak.
De dageraad bracht ons allen een bestemming.
Ik hoopte dat hope ons beiden zou redden.
en houdt ons hier drijven zo ver van huis
Ik weet dat het zo ver is, maar de golven houden je niet voor zichzelf.
We hebben de storm doorstaan en we hebben de natuur ingepalmd.
Neptunus brulde hij en hij gaf ons verlossing.
De oceaan die ze bloedde toen ze ons morgen gaf
Niemand zei dat we konden smeken, stelen of lenen.
Ik hoopte dat hope ons beiden zou redden.
en houdt ons hier drijven zo ver van huis
Het moeilijkste deel van loslaten, het moeilijkste deel
Is nooit loslaten in de tijd