Massimo Morsello — Figli di una frontiera songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Figli di una frontiera" van Massimo Morsello.
Songteksten
Figli del mondo siamo,
con le ali dietro ai talloni,
che ci aiutano quando fuggiamo,
dalla polvere delle prigioni
Figli di una sigaretta,
di una sirena che ci mette fretta,
figli di un treno
che parte e che non ci aspetta
Figli della notte siamo,
senza una foto sopra il passaporto,
che ci aiuta quando navighiamo
su una nave in mare aperto
Figli di una frontiera,
da passare solo quando è sera,
quando la guardia dorme
e non ci fa paura
Figli della strada siamo,
che ci porta dove vuole il vento,
che ci aiuta quando ci perdiamo
il nostro senso d'orientamento
Figli di un inno al Sole,
e di una terra che non ci vuole,
una ferita
che ci fa male nel profondo del cuore
Figli della luna siamo,
col cappello calato sul viso,
ed il sonno calato sugli occhi,
ci addormenta
ci strappa un sorriso,
Figli di un tradimento,
figli di un sole che s'è spento,
figli di un cane che passa,
abbaia e ci si ferma accanto
Figli delle stelle siamo,
con due occhi che non credono a niente,
che ci aiutano
quando ci troviamo
tra le facce dell'altra gente,
Figli di una bufera,
figli di un temporale,
che tu tagli e prova,
che tu tagli e spera,
sono i figli venuti male
Figli di una bufera,
figli di una luce accesa,
che tu tagli e provi,
che tu tagli e speri,
torneremo tutti quanti a casa.
Songtekstvertaling
Kinderen van de wereld die we zijn, met vleugels aan de achterkant van de hiel, die ons helpen wanneer je wilt ontsnappen, uit het stof van de gevangenissen, de Kinderen van een sigaret, een zeemeermin die brengt ons in een haast, de zonen van een trein en dat er wacht de Kinderen van de nacht zijn we, zonder een foto op het paspoort, die helpt ons, als wij varen op een schip op open zee, met de Kinderen van een grens, alleen pas bij het vallen van de avond, als de bewaker is slapen en we zijn niet bang om Kinderen van de manier waarop wij, dat brengt ons naar de plek waar hij wil de wind, die ons helpt bij het verliezen we ons gevoel van oriëntatie in de Kinderen van een hymne aan de Zon, en van een land dat ons wil, een wond die maakt ons kwaad in het diepste van het hart, Kinderen van de maan, met de hoed naar beneden getrokken over je gezicht, en slaap viel op de ogen, we vallen in slaap brengt een glimlach op de kinderen van verraad, de zonen van de zon dat is donker, de kinderen van een passerende hond, blaft en stopt naast de Kinderen van de sterren die wij zijn, met twee ogen die niet geloven in niets, die ons helpen wanneer we bevinden ons tussen de gezichten van andere mensen, de Kinderen van een sneeuwstorm omvormt, worden de kinderen van de tijd, die je knippen en proberen, dat je knippen en hopelijk hebben de kinderen komen om de schade van de Kinderen van een sneeuwstorm, kinderen van het licht, die knip je uit en probeer het uit, wat je knippen en hoop dat we weer iedereen thuis.