Massimo Bubola — La sposa del diavolo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La sposa del diavolo" van Massimo Bubola.
Songteksten
ho viaggiato i sette mari, i quattro angoli del mondo
potevo sposare la figlia di un re
ma l’ho lasciata pensando a te —
— Se tu l’hai lasciata, allora sei da biasimare
inconsolata starà lì ad aspettare
io invece ho un marito, fa il muratore
per niente al mondo spezzerei il suo cuore —
— Dimentica, dimentica il tuo bel muratore
sali sulla nave del tuo ritrovato amore
ti porterò dove c'è sempre il sole
laggiù in Italia dove nascono le rose —
— Ho due bambini che non sanno camminare
dovrò baciarli fino a farli addormentare
poi uscirò con il primo chiaro
e salirò sopra il tuo veliero —
Navigammo cento giorni e poi quattro settimane
il nostro amore era un tuono, una tempesta senza fine.
Oro e diamanti dalla testa ai piedi
sei marinai pronti a quel che chiedi.
— Perché piangi amore mio, perché piangi dolce sposa
piangi tuo marito o piangi forse la tua casa? -
— Piango i miei bambini, mi mancano
sento nel vento che mi chiamano —
— Che isole son quelle, bianche come neve? -
— Sono il Paradiso che non potremo mai vedere —
— Che isole son quelle, nere di carbone? -
— Sono l’Inferno dove andremo insieme —
Così il veliero cominciò a vacillare
come se un mostro lo tirasse in fondo al mare
tre volte girò nel gorgo scuro
tre volte girò poi sparì nel buio
Songtekstvertaling
Ik reisde de zeven zeeën, de vier hoeken van de wereld
Ik zou met een koningsdochter kunnen trouwen.
maar ik liet haar aan jou denken. —
- Als je haar verliet, dan is het jouw schuld.
ontroostolata zal daar staan te wachten.
Ik heb een man. hij is een vrijmetselaar.
voor niets ter wereld zou ik zijn hart breken —
Vergeet je knappe metselaar.
ga op het schip van je nieuwe liefde
Ik breng je waar de zon altijd is
daar in Italië waar de rozen geboren worden —
Ik heb twee kinderen die niet kunnen lopen.
Ik moet ze in slaap kussen.
dan kom ik naar buiten met de eerste vrij
en ik klim over je zeilboot. —
We zeilden honderd dagen en dan vier weken
onze liefde was een donderslag, een eindeloze storm.
Goud en diamanten van top tot teen
jullie zijn matrozen klaar voor wat jullie vragen.
Waarom huil je, lieve bruid?
huil je om je man of huil je om je huis? -
- Ik huil mijn kinderen, Ik mis ze.
Ik voel in de wind dat ze me noemen —
Welke eilanden zijn dat, zo wit als sneeuw? -
- I 'm Heaven we' ll never see —
Wat zijn dat Voor Zwarte kolen eilanden? -
- Ik ben de hel waar we samen naar toe gaan. —
Dus de zeilboot begon te wankelen.
alsof een monster hem naar de bodem van de zee trok.
drie keer draaide hij zich om in de donkere gorgus.
drie keer draaide hij zich om en verdween toen in de duisternis.