Massimo Bubola — Dino Campana songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dino Campana" van Massimo Bubola.
Songteksten
Pochi l’hanno capito, molti l’hanno deriso
Quel poeta ragazzo, quanti l’hanno ucciso
Quanti critici sciocchi, poeti da salotto
Quanti illustri colleghi gli cancellarono il volto
Iero ho sognato Dino Campana
Col fantasma di Ofelia nella pallida luna
E si scambiavano gli occhi per capire più il mondo
Le lenti delle lacrime, le lenti dell’incendio
Lui non voleva la pace e non voleva la guerra
Solo gettare quel ponte tra l’infinito e la terra
Lui non voleva un amore per ripararsi dal cielo
Così discese all’inferno per salvarsi dal gelo
Ieri ho sognato Dino Campana
Scendere giù dal Falterona
E cadergli vicino una stella lontana
E coprire di sangue quella nera montagna
E di Dino Campana leggevamo la sorte
Nelle luci più scure, nelle più chiare ombre
Dal dolore bambino di una madre distante
Alla sua breve vita, alla sua lunga morte
Lui non voleva la pace e non voleva la guerra
Solo gettare quel ponte tra l’infinito e la terra
Lui non voleva un amore per ripararsi dal cielo
Così discese all’inferno per salvarsi dal gelo
Lui non vinse mai il Nobel
E neanche un premio qualunque
Ma fu un puro poeta dalle segrete
Immense onde
E morì in manicomio, dimenticato dai giorni
Che troppi elettroshock gli bruciarono i sogni
Songtekstvertaling
Weinigen begrepen het, velen bespotten het.
Die jonge dichter, hoeveel hebben hem vermoord?
Hoeveel domme critici, lounge dichters
Hoeveel vooraanstaande collega ' s hebben zijn gezicht gewist.
Iero I dream Dino Bell
Met de geest van Ophelia in de bleke maan
En ze wisselden hun ogen uit om de wereld meer te begrijpen.
De lenzen van tranen, de lenzen van vuur
Hij wilde geen vrede en geen oorlog.
Gooi die brug tussen oneindigheid en aarde.
Hij wilde geen liefde om te schuilen tegen de hemel
Dus daalde hij naar de hel om zichzelf te redden van de vorst.
Gisteren droomde ik Dino Bell.
Kom van Falterona af.
En bij hem neervallen als een verre ster.
En bedek die zwarte berg met bloed
En van Dino Campana lezen we het lot
In de donkerste lichten, in de lichtste schaduwen
Van het pijnkind van een verre moeder
Op zijn korte leven, op zijn lange dood.
Hij wilde geen vrede en geen oorlog.
Gooi die brug tussen oneindigheid en aarde.
Hij wilde geen liefde om te schuilen tegen de hemel
Dus daalde hij naar de hel om zichzelf te redden van de vorst.
Hij heeft nooit de Nobelprijs gewonnen.
En geen enkele prijs.
Maar hij was een pure dichter uit de kerkers.
Enorme golven
En hij stierf in een gesticht, vergeten door de dagen
Dat te veel elektroshocks zijn dromen verbrandden.