Машина времени — Ветер надежды songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ветер надежды" van Машина времени.
Songteksten
Нас построили новым порядком чуть свет.
Мы похожи на стаю бескрылых птиц.
Был объявлен ветер, но ветра нет —
Ветер трудно поднять шелестом газетных страниц.
Шелестит до звона в ушах:
Как шагать еще быстрее и какими нам быть?
Но мы никак не решимся на главный шаг,
Я боюсь, что мы разучились ходить.
И пускай вопрос не похож на ответ,
И вроде бы нет шор на глазах,
И вроде бы дали зеленый свет,
Но кто-то держит ногу на тормозах.
И мы травим анекдоты под морковный сок,
Задыхаясь соломой своих сигарет,
И все никак не можем поделить кусок,
Которого, в общем, давно уже нет.
И мы смеемся сквозь слезы и плачем без слез,
И следим за другими, не следя за собой.
Из тысячи вопросов главный вопрос:
Кто крайний? — Я за тобой!
И со многих ртов уже снят засов,
Теперь многословию нет предела,
Слишком много красивых и славных слов.
Не пора ли наконец заняться делом?!
И пускай словами не разрушить стен,
И никто не верит в хозяйскую милость,
Но мы смотрим на небо и ждем перемен.
Это значит, что-то уже изменилось.
И я слышу вопрос и не знаю ответа,
Но когда наконец я закрываю глаза,
Я отчетливо вижу полоску света
Там, где ветер надежды наполнит мои паруса.
Songtekstvertaling
We werden gebouwd in een nieuwe orde net voor het licht.
We zijn als een zwerm vleugelloze vogels.
De wind werd verklaard, maar er is geen wind —
Het is moeilijk om de wind te laten waaien met de rits van krantenpagina ' s.
Ritselen tot mijn oren rinkelen:
Hoe kunnen we nog sneller gaan en hoe moeten we zijn?
Maar we zullen niet beslissen over de belangrijkste stap,
Ik ben bang dat we vergeten zijn hoe te lopen.
En laat de vraag er niet uitzien als een antwoord,
En het lijkt erop dat er geen oogkleppen op de ogen zijn,
En het schijnt groen licht te hebben gekregen,
Maar iemand houdt zijn voet op de rem.
En we vergiftigen grappen met wortelsap,
Stikken in het rietje van hun sigaretten,
En we kunnen nog steeds geen stuk delen,
Die in het algemeen al lang weg is.
En we lachen door onze tranen heen en we huilen zonder tranen,
En we kijken naar anderen zonder onszelf in de gaten te houden.
Van de duizend vragen is de belangrijkste vraag::
Wie is de extreme? "Ik kom je halen!"
En vele monden zijn al vergrendeld,
Nu is er geen grens aan verbeidheid,
Te veel mooie en glorieuze woorden.
Is het geen tijd om aan de slag te gaan?!
En laat woorden de muren niet vernietigen,
En niemand gelooft in de genade van de meester,
Maar we kijken naar de hemel en wachten op een verandering.
Dat betekent dat er al iets veranderd is.
En ik hoor een vraag en ik weet het antwoord niet,
Maar als ik eindelijk mijn ogen sluit,
Ik zie duidelijk een lichtstraal.
Waar de wind van hoop mijn zeilen vult.