Mary Chapin Carpenter — The Swords We Carried songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Swords We Carried" van Mary Chapin Carpenter.
Songteksten
Back when I believed in luck
And stones &crosses
I’d put a coin found on the street
Towards cosmic losses
And passing graveyards in a car
Tracing every falling star
Luck was never very far from childhood causes
And pennies kissed with wishes arced into the fountains
And time was said to heal all pain
And hope move mountains
And all that could befall a heart
Or break this perfect life apart
The swords we carried could not do a thing about them
Away I am going, away I am gone
Ghosts and angels are but memories and visions
And revenants are out there taking up positions
But back when I believed in you
You’d raise the sun and set the moon
How could I help but love you holy as religion
Away you are going, away you are gone
But back when I believed in luck and words as spoken
I found a lie could break and split the world clean open
And grief became my company
Pain so deep I could not breathe
All betrayal is like dying in slow motion
Is it luck that makes us shout or makes us whisper
Is it luck that makes us wise or turns us bitter
With our maps that point true north
With our vows we sally forth
The swords we carried can’t protect us from eachother
Away we are going
Away we are gone
Away we are going
Away we are gone
Songtekstvertaling
Toen ik nog in geluk geloofde.
En stenen en kruisen
Ik zou een munt op straat zetten.
Naar kosmische verliezen
En het passeren van begraafplaatsen in een auto
Ik traceer elke vallende ster.
Geluk was nooit ver van kinderoorzaken.
En centen gekust met wensen in de fonteinen
En tijd werd gezegd om alle pijn te genezen.
And hope move mountains
En alles wat een hart kan overkomen
Of breek dit perfecte leven uit elkaar
De zwaarden die we droegen konden er niets aan doen.
Weg Ik ga, weg Ik ben weg
Geesten en engelen zijn slechts herinneringen en visioenen.
En teruggekeerden nemen posities in.
Maar toen ik nog in je geloofde
Je verheft de zon en zet de maan
Hoe kan ik je helpen maar ik hou van je heilig als religie
Weg jij gaat, weg jij bent weg
Maar toen geloofde ik in geluk en woorden zoals gezegd.
Ik vond een leugen die kon breken en de wereld open splijten.
En verdriet werd mijn bedrijf.
Pijn zo diep Ik kon niet ademen
Al het verraad is als sterven in slow motion.
Is het geluk dat ons laat schreeuwen of ons laat fluisteren?
Is het geluk dat ons wijs maakt of ons bitter maakt?
Met onze kaarten die naar het ware noorden wijzen
Met onze geloften gaan we voort
De zwaarden die we droegen kunnen ons niet tegen elkaar beschermen.
We gaan.
We zijn weg.
We gaan.
We zijn weg.