Martyr AD — Broken Mouth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Broken Mouth" van Martyr AD.
Songteksten
Once again the pain has come
Blood fills my eyes
Another voice lies dying in the wind
This remains constant
Repetition breeds normalcy just the dying whisper of an infected fool
One more face has come
And walked away with a piece of me
Leaving me along bleeding and speechless
Preserving silence
Please understand you’ve done this to yourself
A dying flower and a piece of blame
That I used to know
I remember you staring back at me
Through broken glass
So tear apart your memories
And suck your fingers dry and look for another way
To fill an empty life
One more face has come and killed me
Slowly with its tongue
Leaving scabs to hide the words
That fall on the ears of the deaf
Preserving silence it feels like I’m dying
And this time its your fault
Tied to the gun tied to the knife
Watching you chase your own demise
Kill another minute wasting what you needed
You’ve left yourself to nothing
And tried to take me with you
Believing all your falsehoods
You’re drowning here alone
I know that in the end
You will burn for this
You are falling from my hands
A silhouette of disgust
A chalk outline of a soul
A sickened tortured figure
Rests its outstretched arms
The damned leading the damned
To a place for the forgotten
A chorus of the lost
In a room for the weak
Crying out turning blue
Suffocating in your sea of self hate
Aand lust with apathy
Life washes past bloodied eyes
And leaves a numb hardened wreck
Lying still in its place
Wasting what you took from me
Leaving me to mourn
Exhausting the space I’ve given you
Forgetting you in the end
Songtekstvertaling
Opnieuw is de pijn gekomen
Bloed vult mijn ogen
Een andere stem ligt te sterven in de wind
Dit blijft constant
Herhaling brengt normaliteit voort. Het Laatste gefluister van een geïnfecteerde dwaas.
Er is nog een gezicht gekomen.
En liep weg met een stuk van mij
Laat me bloedend en sprakeloos achter.
Stilte bewaren
Begrijp alsjeblieft dat je dit jezelf hebt aangedaan.
Een stervende bloem en een stukje schuld
Dat ik vroeger wist
Ik herinner me dat je naar me staarde.
Door gebroken glas
Dus verscheur je herinneringen
En zuig je vingers droog en zoek een andere manier
Om een leeg leven te vullen
Nog één gezicht en ik ben dood.
Langzaam met zijn tong
Korstjes achterlaten om de woorden te verbergen
Die op de oren van de doven vallen
Stilte bewaren het voelt alsof ik doodga
En deze keer is het jouw schuld.
Vastgebonden aan het pistool gebonden aan het mes
Kijken hoe je je eigen ondergang najaagt.
Dood nog een minuut en verspil wat je nodig had.
Je hebt jezelf aan niets overgelaten.
En probeerde me met je mee te nemen.
Zij geloven in jullie leugens.
Je verdrinkt hier alleen.
Ik weet dat op het einde
Je zult hiervoor branden.
Je valt uit mijn handen.
Een silhouet van walging
Een krijtomtrek van een ziel
Een zieke gekwelde figuur.
Rust zijn uitgestrekte armen
De verdoemden leiden de verdoemden
Naar een plek voor de vergeten
A chorus of the lost
In een ruimte voor de zwakken
Huilen wordt blauw
Verstikkend in je zee van zelfhaat
En lust met apathie
Het leven wast voorbij bebloede ogen.
En een verdoofd wrak achterlaten.
Liggend op zijn plaats
Je verspilt wat je me hebt afgenomen.
Mij verlaten om te rouwen
De ruimte die ik je gegeven heb uitputten
Jou vergeten op het einde