Martriden — The Unsettling Dark songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Unsettling Dark" van Martriden.

Songteksten

Exploring the deep, pungent earth
Our minds create images, eyes can’t see
Forced on this road not by destiny
His flames plunge up from below
And we must fly!
Running along the unseen catacombs
The foulest of fears approaching
Deep inside the mountain
We mustered the beast
The foul demon incarnate
A colossus of terror pursues
We cannot get out
We can only run
As exhaustion takes its toll
And the end time for loved ones begins!
Sweat boils as we flee this nightmare
Heralding our doom
Its fiery wings thundering
His presence lying in shadow
The unsettling darkness gives way
To a glimmer of light
Before it makes the final lunge
Entwining us in its fiery ropes
Hurling us into the pit
Hopes leaves our hearts
Some grasp at the walls
Slightly prolonging their doom
All lights that once shone brightly
Dim as we tumble long
Into the dark places of the earth
Falling, forever!
We cannot get out
We can only run
As exhaustion takes its toll
And the end time for loved ones begins!
The shade of malice
Draws ever closer
I bask in its essence
Forced upon this path towards oblivion
I channel the strength of my will
As the black shadow engulfs me
Permeating my flesh
Now, bound my blindness
I suffer alone in the dark
And as hatred
Fills my mind
Lost hope returns through vengeance
Execrations of a mind gone insane
Sullen, I loom forth into the dark

Songtekstvertaling

Verkennen van de diepe, scherpe aarde
Onze gedachten creëren beelden, ogen kunnen niet zien
Gedwongen op deze weg niet door het lot
Zijn vlammen duiken op van onderen.
En we moeten vliegen!
Lopen langs de ongeziene catacomben
De ergste angst nadert.
Diep in de berg
We hebben het beest verzameld.
De kwaadaardige demon incarneert
Een kolos van terreur achtervolgt
We kunnen er niet uit.
We kunnen alleen rennen.
Als uitputting zijn tol eist
En de eindtijd voor geliefden begint!
Zweet kookt als we deze nachtmerrie ontvluchten
Onze ondergang aankondigen
Zijn vurige vleugels rammelen
Zijn aanwezigheid in de schaduw
De verontrustende duisternis geeft plaats.
Op een sprankje licht
Voordat het de laatste stoot maakt
Ons in zijn vurige touwen verstrengeld
Ons in de put gooien
Hoop verlaat ons hart
Sommigen grijpen naar de muren
Een weinig verlengende van hunne straf.
Alle lichten die ooit fel schijnen
Dim als we lang tuimelen
In de donkere plaatsen van de aarde
Vallen, voor altijd!
We kunnen er niet uit.
We kunnen alleen rennen.
Als uitputting zijn tol eist
En de eindtijd voor geliefden begint!
De schaduw van kwaadaardigheid
Komt steeds dichterbij
Ik koester de essentie.
Gedwongen op dit pad naar de vergetelheid
Ik kanaliseer de kracht van mijn wil
Zoals de zwarte schaduw mij overspoelt
Doordrenkt mijn vlees
Nu, gebonden mijn blindheid
Ik lijd alleen in het donker.
En als haat
Vult mijn geest
Verloren hoop keert terug door wraak.
Executies van een gek geworden geest
Sullen, ik loop naar het donker